Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Dusiołek – interpretacja i analiza

Ostatnio komentowane
pozdrawiam ciepło z wigilii
kluska a • 2019-12-06 14:12:20
Dzk
Serek • 2019-12-05 21:29:59
Spoko
Nauczyciel • 2019-12-04 15:35:14
w tekście są poważne błędy merytoryczne
Damian • 2019-12-04 10:25:25
XD ale oszukane
XNXX.COM • 2019-12-03 16:44:01
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

„Dusiołek” to minipoemat Leśmiana, który znalazł się w tomie „Łąka” z 1920 roku. To właśnie w tym wybitnym zbiorze poetyckim po raz pierwszy doszła do głosu nieskrępowana wyobraźnia autora „Dziewczyny” i jego charakterystyczna poetyka oparta na zamiłowaniu do symbolu, fantastyki i folkloru. „Dusiołek” jest stylizowany na ludową balladę o leśnym stworze, który czyha na przypadkowych podróżników, po to aby podczas snu „wydusić” z nich duszę. Taka właśnie przygoda przytrafia się Bajdale wędrującemu ze swoim inwentarzem: szkapą i wołem. Fabularna i językowa warstwa tekstu są zatem mocno osadzone na motywach ludowych wierzeń i zabobonów.

Mikrorealizm

W tekście ujawnia się znamienna dla Leśmiana tendencja poetycka, którą Jerzy Kwiatkowski nazywa mikrorealizmem. Polega ona na dokładnym odtworzeniu w wierszu najdrobniejszych szczegółów świata przyrody. Podmiot skupia się zatem nie tylko na zdaniu relacji z niezwykłego wydarzenia, ale również na przedstawieniu portretu biorących w nim udział bohaterów. Czytelnik otrzymuje przede wszystkim namacalny obraz Dusiołka przypominającego półzwierzę-półczłowieka. Leśmian nie szczędzi w tej materii opisów brzydoty, co zbliża tekst do barokowej, turpistycznej

Polecamy również:

  • Dusiołek - treść wiersza

    Szedł po świecie Bajdała, Co go wiosna zagrzała, — Oprócz siebie — wiódł szkapę, oprócz szkapy — wołu, Tyleż tędy, co wszędy, szedł z nimi pospołu. Więcej »

Komentarze (0)
4 + 4 =