Pan Błyszczyński – interpretacja i analiza

„Pan Błyszczyński” to jeden z najbardziej efektownych liryków Bolesława Leśmiana, w którym poeta zdradza tajniki swojego pisarskiego warsztatu. Prezentowane tu bogactwo wyobraźni jest bowiem przede wszystkim wypowiedzią autotematyczną. Ogród konstruowany przez lirycznego bohatera wiersza, pana Błyszczyńskiego, stanowi metaforę procesu twórczego, w którym autor powołuje do życia świat swojej poezji.

Poeta – Bóg

Pan Błyszczyński jest figurą poety. Na jego wyjątkowy status wskazuje już nazwisko, jakim obdarza go autor. „Błyszczyński” pochodzi bowiem od czasownika „błyszczeć”, który w pełni oddaje charakter bohatera i tworzonego przezeń ogrodu, bowiem „sam go wywiódł z nicości błyszczydłami swych oczu”. Materią, z której powstaje dzieło Błyszczyńskiego, są sny, zmory i zjawy, a więc byty należące do świata wyobraźni i duchów, pozbawione realnych kształtów. Ta kreacja „ex nihilo” zbliża bohatera do samego Boga, stwarzającego świat z nicości. W wierszu Leśmiana Bóg odwiedza genialnego poetę i podziwia jego wspaniały wytwór. Pan Błyszczyński dumnie prezentuje przed Absolutem swoje dzieło i prosi Boga, by go nie niszczył. Ogród bohatera stanowi tu wyraźną konkurencję wobec rajskiego ogrodu

Komentarze (0)
Wynik działania 3 + 5 =
Ostatnio komentowane
adł w końcu stoła, Podparł się w boki jak basza: »Hulaj dusza! hulaj!« woła, Ś...
 Jedzą, piją, lulki palą, Tańce, hulanka, swawola; Ledwie karczmy nie rozwalą, Cha, cha! chi, chi! hejża! hola!  Twardowski si • 2020-09-23 09:50:19
dzięki wielkie!
xayoo • 2020-09-21 12:24:47
Dzk , bardzo pomocne
bobas • 2020-09-16 17:40:29
kocham Polską literatórę
tgyfvg • 2020-09-15 11:00:30
nom fajne
123445676878 • 2020-09-14 18:20:58