Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Cuda miłości (Przebóg! jak żyję...) - treść wiersza

Ostatnio komentowane
to jest debilizm
kacper • 2019-09-22 12:48:19
najgorsze co morze być
sarew • 2019-09-22 11:51:45
XO
XD • 2019-09-22 11:07:17
XD
LOL • 2019-09-22 09:40:21
mdmasmdamsamsdamsd P::;;
rak123 • 2019-09-21 14:10:22
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Przebóg! jak żyję, serca już nie mając? 
Nie żyjąc, jako ogień w sobie czuję? 
Jeśli tym ogniem sam się w sobie psuję, 
Czemuż go pieszczę, tak się w nim kochając?

Tak w płaczu żyję, wśród ognia pałając, 
Czemu wysuszyć ogniem nie próbuję 
Płaczu? Czemu jak z ogniem postępuję, 
Że go nie gaszę, w płaczu opływając? 

Ponieważ wszystkie w oczach u dziewczyny 
Pociechy, czemuż muszę od nich stronić? 
Czemuż zaś na te narażam się oczy? 

Cuda te czyni miłość, jéj-to czyny, 
Którym ktoby chciał rozumem się bronić, 
Tym prędzej w sidło z rozumem swym wskoczy.

Polecamy również:

Komentarze (0)
4 + 4 =