Cuda miłości (Przebóg! jak żyję...) - treść wiersza

Przebóg! jak żyję, serca już nie mając? 
Nie żyjąc, jako ogień w sobie czuję? 
Jeśli tym ogniem sam się w sobie psuję, 
Czemuż go pieszczę, tak się w nim kochając?

Tak w płaczu żyję, wśród ognia pałając, 
Czemu wysuszyć ogniem nie próbuję 
Płaczu? Czemu jak z ogniem postępuję, 
Że go nie gaszę, w płaczu opływając? 

Ponieważ wszystkie w oczach u dziewczyny 
Pociechy, czemuż muszę od nich stronić? 
Czemuż zaś na te narażam się oczy? 

Cuda te czyni miłość, jéj-to czyny, 
Którym ktoby chciał rozumem się bronić, 
Tym prędzej w sidło z rozumem swym wskoczy.

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 4 + 5 =
  • Najnowsze
  • Losowe
Ostatnio komentowane
@Mariola - dziękujemy za zwrócenie uwagi, wpis został poprawiony. Pozdrawiamy :)
• 2024-04-16 07:36:55
Co za wstyd pomyśleć, że ja nie istnieje.
• 2024-04-12 15:30:23
supier
• 2024-04-11 18:27:13
bardzo pomocne
• 2024-04-09 17:22:24
Bardzo przydatne!
• 2024-03-24 16:49:06