Apostołowie

Kim byli Apostołowie?

Termin apostoł wywodzi się z języka greckiego (apostolos) i oznacza wysłannika, legata.

W chrześcijaństwie apostołami, w węższym znaczeniu, nazywano dwunastu uczniów wybranych przez Jezusa, którzy byli towarzyszami Jego podróży i naocznymi świadkami działalności:

Wtedy przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości. A oto imiona dwunastu apostołów: pierwszy Szymon, zwany Piotrem, i brat jego Andrzej, potem Jakub, syn Zebedeusza, i brat jego Jan, Filip i Bartłomiej, Tomasz i celnik Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Tadeusz, Szymon Gorliwy i Judasz Iskariota, ten, który Go zdradził. (Mt 10,1-4)

Sama liczba – 12 – nie była przypadkowa, gdyż stanowiła nawiązanie do 12 pokoleń Izraela. Szczególną sympatią Jezusa wśród Apostołów cieszyli się Piotr, Jakub Starszy i Jan. To ich Chrystus zabrał na Górę Tabor, gdzie doszło do Przemienienia, czyli objawienia się Chrystusa „w postaci Bożej” (Mt 17,1-8; Mk 9,2-8; Łk 9,28-36).

W Dziejach Apostolskich i Listach termin apostoł pojawia się już jednak w szerszym znaczeniu; nie jest tylko tytułem przynależącym wybranym uczniom. Dzieje się tak dlatego, że zmienia się funkcja samych Apostołów – uczniowie Jezusa sami stają się nauczycielami, zgodnie z Jego ostatnim rozkazem:

Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata. (Mt 28,19-20)

Zadaniem Apostołów było przede wszystkim dawanie świadectwa o posłannictwie Chrystusa, jego śmierci i zmartwychwstaniu, ale również zakładanie gmin chrześcijańskich, dbanie o powołane Kościoły, zajmowanie się ich organizacją i strukturą. Głoszenie orędzia chrześcijańskiego, ze wszystkimi konsekwencjami, spoczywało na ich barkach. W tych okolicznościach „apostoł” staje się wręcz nazwą urzędu w pierwotnym Kościele.

W rezultacie Apostołem określa się w Nowym Testamencie także św. Pawła z Tarsu (tzw. Apostoł Narodów/Pogan), Barnaby, św. Macieja (który został wybrany na miejsce Judasza), Andronika, Juniasza (albo Juny), Tymoteusza i Sylasa, podczas gdy żaden z nich do grona Dwunastu się nie zaliczał.

W Liście do Hebrajczyków sam Jezus nazywany jest Apostołem:

Dlatego, bracia święci, uczestnicy powołania niebieskiego, zwróćcie uwagę na Apostoła i Arcykapłana naszego wyznania, Jezusa. (Hbr 3,1)

W II w. samo określenie „apostoł” dotyczące jednej osoby/urzędu zanika, a ok. 100r. umiera, jako ostatni z Dwunastu, św. Jan. Misja Apostołów jest jednak kontynuowana przez cały Kościół, co wyrażone zostało w wyznaniu wiary nicejsko-konstantynopolitańskim:

Wierzę w jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół.

Przez apostolskość rozumie się tożsamość wiary chrześcijańskiej i praktyk obecnego Kościoła z Kościołem Apostołów. Jednym z wymiarów tej ciągłości w sprawach wiary i kultu jest sukcesja apostolska – biskupi w Kościele Katolickim nazywani są następcami apostołów. Od Soboru Watykańskiego II rozwija się także idea apostolstwa świeckich.

Mówiąc o apostolstwie, warto zwrócić także uwagę na fragment z Ewangelii Łukasza o wyznaczeniu siedemdziesięciu dwóch osób przez Jezusa Chrystusa i wysłaniu na misje w celu głoszenia Ewangelii:

Następnie wyznaczył Pan jeszcze innych siedemdziesięciu dwóch i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. (Łk 10,1)

Najprawdopodobniej Ewangelista chciał uwydatnić powszechny zasięg posłannictwa Chrystusa. Wątek „siedemdziesięciu dwóch” został podjęty przez Kościół prawosławny i owych wysłanników nazywa apostołami. Wśród nich wymienia się np. św. Marka czy św. Łukasza, którzy w katolicyzmie są uznawani wyłącznie za Ewangelistów.

Polecamy również:

  • Św. Piotr

    Św. Piotr miał właściwie na imię Szymon (Symeon). Pochodził z Betsaidy nad Jeziorem Genezaret (Galilejskim) i był rybakiem. Jego bratem był św. Andrzej. Obaj należeli do grona Dwunastu Apostołów. Przed powołaniem przez Jezusa byli najprawdopodobniej uczniami św. Jana Chrzciciela. Więcej »

  • Św. Paweł

    Św. Paweł pochodził z Tarsu w Cylicji. Był Żydem, ale jednocześnie obywatelem Rzymu. Urodził się ok. 8 r. po narodzeniu Chrystusa. Pochodził z rodu Beniamina i należał do grona faryzeuszy. Więcej »

  • Św. Andrzej

    Św. Andrzej pochodził z Betsaidy, był bratem św. Piotra i razem z nim mieszkał u jego teściowej w Kafarnaum. Zajmował się łowieniem ryb. Początkowo był uczniem Jana Chrzciciela (J 1, 35-41). Został Więcej »

  • Św. Jakub

    Jakub Starszy, zwany także Jakubem Większym, był bratem św. Jana, synem Zebedeusza i Salome. Należał do grona Dwunastu Apostołów. Był jednym z pierwszych powołanych przez Jezusa uczniów; w Ewangeliach wymieniany jest na trzecim miejscu (Łk, Mt) albo na drugim (Mk). Więcej »

  • Św. Jan

    Św. Jan był synem Zebedeusza i Salome oraz bratem Jakuba Starszego. Należał do grona Dwunastu Apostołów; był spośród nich najmłodszy. Był również Ewangelistą; autorem Ewangelii św. Jana. Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 5 + 4 =
Ostatnio komentowane
Czyli,powiedzenie Polak Węgier dwa bratanki,nie jak się nie odnoszą względem pochodzen...
• 2022-06-16 19:03:58
ekstra
• 2022-06-18 17:12:40
ok
• 2022-06-08 15:52:28
dzięks
• 2022-06-06 19:26:13
Ale proste
• 2022-06-06 14:23:48