Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Tren XV - interpretacja i analiza

Ostatnio komentowane
kox
marek • 2019-12-07 11:29:34
2222
22 • 2019-12-07 07:47:26
pozdrawiam ciepło z wigilii
kluska a • 2019-12-06 14:12:20
kjj
n • 2019-12-06 12:44:28
Dzk
Serek • 2019-12-05 21:29:59
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

W Trenie XV, podobnie jak w Trenie XIV, autor nawiązuje do postaci z mitologii greckiej.

Utwór rozpoczyna się wezwaniem do muzy Erato i do własnej lutni. Tym razem przypomina postać Niobe – kobiety, która traci czternaścioro dzieci, zabitych przez Apollina i Artemidę. Według mitycznych przekazów, po śmierci potomstwa zrozpaczona Niobe zamieniła się w kamień.

Poeta skupia się na wątku rozpaczy cierpiącej matki. Nie potrafi wyobrazić sobie ogromu jej bólu. Wzywa mściwych bogów, by skrócili mękę pogrążonej w rozpaczy kobiety zabijając ją. Ból Niobe jest wieczny, nie ma końca, bowiem matka zamieniona w kamień nadal cierpi:

(…) Ten grób nie jest na martwym, ten martwy nie w grobie
Ale samże jest martwym, samże grobem w sobie.

Tren XV napisany jest wierszem regularny, trzynastozgłoskowcem (liczba wersów jest większa niż w przypadku większości tekstów całego cyklu), rymy są parzyste. Środki stylistyczne użyte przez Kochanowskiego to: apostrofy, wykrzyknienia, epitety („nieszczęsna matko”), pytania retoryczne („Gdzie teraz twych siedm synów i dziewek tak wiele?/ Gdzie pociecha?”), powtórzenia („gdzie”), porównania – dzieci Niobe jak „kwiaty (…) kosą podsieczone”.

Polecamy również:

  • Tren XV - treść wiersza

    Erato złotowłosa i ty, wdzięczna lutni,     Skąd pociechę w swych troskach biorą ludzie smutni,Uspokójcie na chwilę strapioną myśl moję,     Póki jeszcze kamienny w polu słup nie stoję,Lejąc ledwe nie krwawy płacz przez marmór... Więcej »

Komentarze (0)
2 + 1 =