Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Stoicyzm - definicja, cechy, przedstawiciele

Ostatnio komentowane
jak mnie dopadną to mnie zabiją przyjadą na swoich rowerkach kradzionych z złomu i aut...
janusz korwin darwin • 2020-01-22 13:12:07
Piszczałka "zamknięta" to piszczałka zamknięta obustronnie (jej długość fali to 2L...
Doktor • 2020-01-22 13:02:15
Artykuł należy uzupełnić o wykres funkcji P(t)=u(t)*i(t), ponieważ wartości skuteczn...
elfw • 2020-01-22 11:15:25
essa
knopers • 2020-01-20 18:18:59
no właśnie
co cie to 2 • 2020-01-20 15:57:36
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Geneza

Stoicyzm to kierunek filozoficzny, który rozwinął się w III w. p. n. e., w tak zwanym hellenistycznym okresie greckiej filozofii. Inicjatorem tego prądu był Zenon z Kition, który w 300 r. p. n. e. założył szkołę w Atenach, w „Stoa Poikile” („Brama Malowana”), od czego wzięła się nazwa kierunku. Kontynuatorem myśli Zenona był Chryzyp. Światopoglądowo stoicy nawiązywali do Heraklita i cyników. W dziejach stoicyzmu wyróżnia się trzy okresy: „stara szkoła ateńska”, „średnia szkoła”, która rozwijała się na wyspie Rodos na przełomie II i I w. p. n. e. i „młodsza szkoła”. Ta ostatnia powstała w Rzymie, w okresie Cesarstwa. Największy wpływ na filozofię europejską mieli przedstawiciele okresu rzymskiego, czyli Seneka i Marek Aureliusz.

Stoicka etyka

Stoicyzm w potocznym rozumieniu sprowadza się przede wszystkim do pewnej postawy moralnej, zgodnie z którą w życiu należy zachować swoistą obojętność, to znaczy wyzbyć się skrajnych emocji, zarówno pozytywnych, jak i negatywnych (tak zwanych afektów). Stan ten nazywali stoicy apatią. Jest on wyznacznikiem prawdziwego mędrca. Według stoików mędrzec powinien zrezygnować nawet ze współczucia, ponieważ uniemożliwia ono trzeźwy osąd sytuacji.

Polecamy również:

  • Epikur - biografia, poglądy, filozofia, epikureizm

    BIOGRAFIA   Epikur urodził się w 341 r. p.n.e. na greckiej wyspie Samos jako syn nauczyciela Neoklesa i wróżbitki Chaerestrate.  Więcej »

  • Filozofia przyrody (Heraklit z Efezu, Pitagoras, Tales)

    Filozofia przyrody była najwcześniejszym okresem greckiego myślicielstwa. Główny okres jej rozwoju przypadł na VI w. p. n. e. Myśliciele związani z tym nurtem skupiali się przede wszystkim na kosmologii, a więc rozważaniami nad powstaniem, przyczyną i naturą świata. Najbardziej charakterystycznym poglądem... Więcej »

  • Sofiści - poglądy, przedstawiciele

    Sofiści to greccy filozofowie, którzy działali w V w. p. n. e. w Atenach. Najwybitniejszymi przedstawicielami tego nurtu byli Protagoras („Rozprawa polemiczna o prawdzie i bycie”, „O bogach”) i Gorgiasz. Sofiści nie zajmowali się filozofią systematycznie, ponieważ przede wszystkim... Więcej »

  • Epikureizm - definicja, założenia, przedstawiciele

    Epikureizm, podobnie jak stoicyzm, był kierunkiem charakterystycznym dla hellenistycznego okresu greckiej filozofii, powstał w III w. p. n. e. Nazwa prądu wywodzi się od jego założyciela, czyli Epikura, który w 306 r. p. n. e. założył własną szkołę w ogrodzie („ogród Epikura”). Więcej »

  • Sokrates - filozofia, poglądy

    Najistotniejszym elementem poglądów Sokratesa były twierdzenia o charakterze moralnym. Uważa się, że jest on twórcą etyki. W centrum filozoficznego systemu znajduje się tu pojęcie uniwersalnej cnoty. Sokrates jako pierwszy wyodrębnił wartości moralne, a cnota znalazła się na szczycie hierarchii.... Więcej »

Komentarze (1)
2 + 2 =
Komentarze
Damian • 2019-12-04 10:25:25
w tekście są poważne błędy merytoryczne