Epika antyczna - charakterystyka

Trzech mistrzów

Epika to jeden z trzech rodzajów literackich. Jego wyznacznikiem jest konstruowanie tekstu z elementów takich, jak fabuła, narracja, narrator, bohater, akcja i wątek. Dzieła epickie opowiadają więc jakąś historię. Na epikę starożytną składają się zarówno wielkie formy, takie jak epos, poemat epicki, jak i krótsze: opowiadanie, nowela. Mniejsze teksty epickie najczęściej stanowią tu zresztą część składową eposu czy poematu.

Utwory reprezentujące epikę starożytną mają najczęściej postać wierszowaną i rytmizowaną (tzw. epica poesis). W eposie heksametr, czyli metrum składające się z sześciu stóp, pełni funkcję mimetyczną, to znaczy stanowi środek, za pomocą którego naśladuje się rzeczywistość w ludzkim umyśle. Należy oczywiście pamiętać, że w starożytności nie znano jeszcze rozróżnienia rodzajów literackich, trychotomicznego podziału dokonał bowiem dopiero Diomedes. Ponadto formę pisaną poprzedzała literatura oralna, czyli pieśni wędrownych poetów (aojdów), którzy tworzyli utwory z ludowych baśni, mitów i legend.

Starożytna epika ma wielu przedstawicieli, jednak dalsze losy epiki europejskiej wyznaczyło trzech najwybitniejszych twórców. Chodzi mianowicie o Homera, Hezjoda

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 2 + 4 =
Ostatnio komentowane
to 6
• 2022-05-25 18:28:33
js2115
• 2022-05-25 16:06:43
Punkt 3. Nie jest to prawda. Modlitwa w INTENCJACH Ojca Świętego. To znaczy, że modlimy...
• 2022-05-24 15:08:48
Git
• 2022-05-23 19:46:38