Opium w rosole – opracowanie (czas i miejsce akcji, problematyka, motywy)

Czas i miejsce akcji

Akcja powieści rozgrywa się w ciągu kilku tygodni pomiędzy 30 stycznia a 14 marca 1983 roku, a jej rytm wyznaczają wędrówki małej dziewczynki podającej się za sierotę. Aurelia zwiedza w ich trakcie mieszkania kilku rodzin z poznańskich Jeżyc, skupiając się głównie na domach w pobliżu ulicy Roosevelta, dobrze znanej czytelnikom z poprzednich części.

Problematyka  i motywy

„Opium w rosole” jest piątą z kolei częścią niezwykle popularnego cyklu dla dzieci i młodzieży, zwanego Jeżycjadą. Stanowi pewnego rodzaju pauzę po dwóch książkach poświęconych perypetiom starszych córek państwa Borejków, skupiając się na losach zarówno wspominanych we wcześniejszych odsłonach bohaterów, jak i postaci zupełnie nowych. I tu Borejkowie pojawiają się w tle, o ich przygodach dowiadujemy się jednak w większości z relacji osób trzecich.

W „Opium” pojawiają się nowe, nie rozpatrywane wcześniej przez autorkę problemy, co nadaje powieści nieco głębszego, bardziej skomplikowanego charakteru. Wątkiem nadrzędnym jest tu konflikt pomiędzy rozmaitymi strategiami wychowawczymi, przede wszystkim zaś pytanie o słuszność układu, jaki w swoim domu wprowadza Ewa Jedwabińska. Chłodna i zawsze podporządkowana racjonalnemu myśleniu nauczycielka matematyki próbuje realizować w swojej rodzinie nowoczesny model polegający na zachowaniu dystansu wobec dziecka. Mała Aurelia otrzymuje wszystkie rzeczy materialne, jakie potrzebne są jej do wygodnego funkcjonowania, nie dostaje za to ciepła i rodzicielskiego zainteresowania, których postanawia poszukać u obcych ludzi. W przebraniu kocmołuszka dziewczynka krąży wśród rodzin żyjących nieraz w bardzo skromnych warunkach, ale skutecznie uzupełniających wszystkie braki miłością i oddaniem. Pod koniec powieści pani Jedwabińska postanawia zakończyć kolejny ze swych psychologicznych eksperymentów i poddać się matczynemu instynktowi, który tak długo w sobie zagłuszała. Powieść zdaje się więc wskazywać ów instynkt i poddanie się własnym emocjom jako najlepszą metodę wychowawczą.

Drugim bardzo ważnym motywem jest pojawiający się we wszystkich tomach „Jeżycjady” wątek młodzieńczej miłości. Historia Maćka i Kreski pokazuje jak krętymi ścieżkami podąża nierzadko uczucie dwojga młodych, nie potrafiących jeszcze w pełni zrozumieć swoich pragnień ludzi. Okazuje się jednak, iż owo młodzieńcze zagubienie towarzyszy również ludziom dojrzałym, co możemy obserwować na podstawie historii zaręczyn Idy i Sławka, czy w trudnej relacji Gabrysi z nieobecnym mężem. Każdy z owych wątków znajduje swoje szczęśliwe zakończenie dzięki szczeremu wyznaniu swoich uczuć, a także wspaniałomyślnemu wybaczeniu rozmaitych potknięć pomiędzy kochającymi się osobami.

Polecamy również:

Komentarze (4)
Wynik działania 3 + 3 =
OWO
2019-05-15 19:40:32
UWU
Lizka
2016-05-13 16:12:13
Mała Aurelia nie chodziła w przebraniu kocmołuszka - miała "drogi kożuszek, czerwony berecik z prawdziwego mohairu, takiż puszysty szalik oraz eleganckie skórzane botki zagraniczne na grubej plastykowej podeszwie." Proszę nie wprowadzać nikogo w błąd.
kicia
2016-02-07 12:23:07
troszeczkę za długie ;)
Kuncia
2015-10-26 17:09:31
Nie dało by się skrócić
  • Najnowsze
  • Losowe
Ostatnio komentowane
.
• 2024-04-20 13:13:09
bez marii bylby nikim, bez pozdra
• 2024-04-18 17:47:36
walter white heisenberg?
• 2024-04-18 17:47:07
walter white?
• 2024-04-18 17:46:34
bARDZO FAJY TEKST! POWIEM SZCZERZE, ŻE MIAŁEM WZWÓD W TEMACIE PANIEN pOCKICH, ZWŁasza ...
• 2024-04-18 14:07:19