Niezwykłym i nie leda piórem opatrzony - interpretacja i analiza - strona 2

poetę kimś wyjątkowym, wynoszącym go ponad zwykłych śmiertelników. Poeta nawiązuje tu do motywu „exegi monumentum” znanego z dzieł Horacego. Dar tworzenia, jeśli zostanie dobrze wykorzystany, wiedzie do wieczności. Sztuka nie przemija, jest trwalsza niż „pomnik ze spiżu”.

W tym kontekście śmierć nie jawi się jako ostateczny koniec. Poeta pisze o niej ze spokojem, jakby nie czuł przed nią lęku. Zwraca się do współczesnych, by nie opłakiwali jego odejścia, ponieważ nie umrze on całkiem – pozostanie żywy w swojej poezji:

(…) Niech przy próżnym pogrzebie żadne narzekanie,/ Żaden lament nie będzie ani uskarżanie:/ Świec i dzwonów zaniechaj, i mar drogo słanych,/ I głosem żałobliwym żołtarzów śpiewanych! (…).

Poeta niewątpliwie dumny jest ze otrzymanego daru, wierzy w wielkość tworzonej poezji, jej szeroką i nieprzemijalną sławę. Jednocześnie pozwala sobie jednak na lekki dystans względem poetyckiej godności. We fragmencie mówiącym o jego przeobrażeniu się w ptaka –

(…) Już mi w ptaka białego wierzch się głowy mieni;/ Po palcach wszędy nowe piórka się puszczają,/ A z ramion sążeniste skrzydła wyrastają (…)

jest szczypta autoironii.

Utwór nawiązuje do kultury antycznej poprzez przywołanie motywu „exegi monumentum” oraz mitycznej postaci Ikara.

Klasyczna jest też forma pieśni o regularnej budowie i imitującym heksametr trzynastozgłoskowcu. Całość liczy sześć czterowersowych strof o parzystych rymach żeńskich.

Polecamy również:

Komentarze (1)
Wynik działania 1 + 1 =
10/10
2017-03-21 20:12:12
ok
Ostatnio komentowane
fajne
• 2022-05-21 18:27:45
Lol
• 2022-05-21 10:11:52
Sgshbs svsh shs. Snga s sjsvw. Ajags. Anahsc a smgsvs anshab anhs a naha auacqb w anwvvab ...
• 2022-05-20 14:58:05
Słabe dostałem 1
• 2022-05-19 09:29:27
Bardzo słaba lektura :/
• 2022-05-19 06:45:01