Mistrz i Małgorzata jako powieść parabola

„Mistrz i Małgorzata” to powieść paraboliczna niejako na dwóch poziomach. Mamy tu bowiem do czynienia zarówno z parabolą polityczną, w której Bułhakow demaskuje mechanizmy komunistycznego państwa, jak i parabolą filozoficzno-etyczną, a więc wypowiedzią na temat problemu dobra i zła. Paraboliczność jest konstruowana w obrębie dzieła na kilku różnych płaszczyznach.

Czasoprzestrzeń

Świat przedstawiony w „Mistrzu i Małgorzacie” posiada wyraźne znamiona uniwersalizacji. Mamy tu do czynienia z zatarciem granic temporalnego konkretu. Dokładny czas akcji nie zostaje określony, wiadomo, że obejmuje trzy dni: od środy do soboty. Jednocześnie jest on skonfrontowany z historią Jeszuy i Piłata, a więc czasem biblijnym. Tym samym całość temporalnego ukształtowania powieści zyskuje wymiar uniwersalny, jest to niejako swoisty czas mityczny – rozgrywający się w każdym dowolnym momencie. Parabolizacja obejmuje również przestrzeń powieści. Świat zostaje tu zredukowany do rzeczywistości miasta-labiryntu. Moskwa staje się figurą niejako całej rzeczywistości. Ponadto ważną rolę odgrywają tu miejsca z pogranicza realności i fantastyki – przestworza, zaświaty, biblijna Naga Góra – które łączą dwie płaszczyzny

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 2 + 5 =
Ostatnio komentowane
ok
ktostam • 2021-06-19 15:17:37
Tak
Tak • 2021-06-17 07:30:57
spoko
:) • 2021-06-16 20:42:56
x - wpis został poprawiony, pozdrawiamy :)
ADMIN • 2021-06-15 06:34:20
Mudnok - poprawione, pozdrawiamy :)
ADMIN • 2021-06-15 06:37:39