Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Mistrz i Małgorzata jako powieść parabola

Ostatnio komentowane
nie.
lubie duże kuasy • 2018-12-12 21:48:51
bok@poltel.tm.pl
goovnoh • 2018-12-12 18:30:30
Prus to jednak straszny grafoman był.
klm • 2018-12-12 17:49:03
hmf
hmv • 2018-12-11 17:56:47
XD
Anonim • 2018-12-11 09:18:57
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

„Mistrz i Małgorzata” to powieść paraboliczna niejako na dwóch poziomach. Mamy tu bowiem do czynienia zarówno z parabolą polityczną, w której Bułhakow demaskuje mechanizmy komunistycznego państwa, jak i parabolą filozoficzno-etyczną, a więc wypowiedzią na temat problemu dobra i zła. Paraboliczność jest konstruowana w obrębie dzieła na kilku różnych płaszczyznach.

Czasoprzestrzeń

Świat przedstawiony w „Mistrzu i Małgorzacie” posiada wyraźne znamiona uniwersalizacji. Mamy tu do czynienia z zatarciem granic temporalnego konkretu. Dokładny czas akcji nie zostaje określony, wiadomo, że obejmuje trzy dni: od środy do soboty. Jednocześnie jest on skonfrontowany z historią Jeszuy i Piłata, a więc czasem biblijnym. Tym samym całość temporalnego ukształtowania powieści zyskuje wymiar uniwersalny, jest to niejako swoisty czas mityczny – rozgrywający się w każdym dowolnym momencie. Parabolizacja obejmuje również przestrzeń powieści. Świat zostaje tu zredukowany do rzeczywistości miasta-labiryntu. Moskwa staje się figurą niejako całej rzeczywistości. Ponadto ważną rolę odgrywają tu miejsca z pogranicza realności i fantastyki – przestworza, zaświaty, biblijna Naga Góra – które łączą dwie płaszczyzny

Polecamy również:

Komentarze (0)
2 + 4 =