Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Mały realizm (mała stabilizacja) - definicja, cechy, twórcy

Mały realizm to nazwa orientacji artystycznej w polskiej prozie lat 60. i 70., która nawiązywała – z jednej strony – do powieści socrealistycznej, z drugiej – do prozy środowiskowej okresu międzywojnia.

Mały realizm był jednym z najważniejszych zjawisk okresu „małej stabilizacji”. Jego główny zamysł polegał na koncentracji fabuły wokół zagadnień codziennego życia zwyczajnych ludzi, często z nizin społecznych. Terenem akcji stawała się więc najczęściej prowincja, a fabuła dotyczyła szczegółowego przedstawienia realiów przeciętnej egzystencji szarego człowieka. Jednocześnie proza małego realizmu unikała stawiania jakichkolwiek diagnoz społecznych ze względu na cenzurę i niemożność przeprowadzenia uogólnionej krytyki wielu zjawisk.

Utwory tego nurtu przedstawiały więc najczęściej podobny typ bohatera – człowieka pozbawionego wyższych ambicji, prowadzącego przeciętny tryb życia i próbującego poradzić sobie z problemami w pracy i w lokalnym środowisku. Postaci pozbawione były głębszych rysów psychologicznych. Ważne narzędzie w tego typu pisarstwie stanowił język kolokwialny i środowiskowy. Wszystkie zabiegi artystyczne miały służyć maksymalnemu urealnieniu świata przedstawionego. Fabuła

Zobacz również

  • Literatura socrealistyczna - cechy, twórcy, przykłady

    Główną odmianą prozy socrealistycznej była tak zwana „powieść produkcyjna”. Dzieła należące do tego gatunku zaczęły powstawać na szeroką skalę po zjeździe ZZLP w Szczecinie, na którym przyjęto socrealizm jako doktrynę obowiązującą w sztuce. Okres prozy produkcyjnej przypadł więc na lata 1949-1955.

    Więcej
  • Nurt chłopski - definicja, twórcy, przykłady

    Nurt chłopski w literaturze polskiej istniał co najmniej od okresu Młodej Polski, reprezentowali go tacy twórcy jak: Jan Kasprowicz, Władysław Orkan, Stanisław Młodożeniec czy Julian Przyboś. Szczególny kształt kierunek ten osiągnął w latach 60. XX wieku.

    Więcej
  • Proza historyczna po 1945 - charakterystyka, twórcy, przykłady

    Proza historyczna po 1945 roku obfituje w wiele interesujących zjawisk, charakteryzujących współczesną literaturę w ogóle. Obok tradycyjnej powieści typu sienkiewiczowskiego (która staje się raczej literaturą popularną) istnieje proza bogata w formalno-ideowe eksperymenty.

    Więcej
  • Nurt polityczny i nurt rozrachunkowy - charakterystyka, twórcy, przykłady

    Nurt polityczny był jedną z odmian polskiej prozy socrealistycznej. Przykładami powieści politycznych były: „Władza” Tadeusza Konwickiego, „Zdobycie władzy” Czesława Miłosza, „Obywatele” Kazimierza Brandysa, „Dni klęski” Wojciecha Żukrowskiego czy „Uczta Baltazara” Tadeusza Brez...

    Więcej
  • Proza awangardowa i eksperymentalna - charakterystyka, twórcy, przykłady

    Prozę awangardową w polskiej literaturze reprezentuje przede wszystkim pisarstwo Witolda Gombrowicza, które nie było wydawane w kraju aż do 1956 roku, a po dwóch latach złagodzenia cenzury zostało objęte ponownym zakazem druku (od 1958 roku). W tym czasie ukazały się ważne powieści autora „Ferdydurke”, czyli: &b...

    Więcej

Losowe zadania

Komentarze (0)
Wynik działania 1 + 2 =
Ostatnio komentowane
Pomylono kąty
dsf • 2020-06-22 16:11:37
wow
Kasia • 2020-06-17 11:55:30
jezu ale trudne
iwo • 2020-06-16 18:19:06
dzieki
halinka • 2020-06-15 11:00:28
Rzym podbity przez barbarzyńców powoli całkowicie zamierał. Styl romański jest uprosz...
Badacz wlotów i upadków cywilizacji • 2020-06-11 21:16:11