Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Gdy tu mój trup - interpretacja i analiza wiersza - strona 2

Ostatnio komentowane
essa
knopers • 2020-01-20 18:18:59
wy janusze spod biedronki hahahaha
ema • 2020-01-20 15:59:52
ELUWINA
KISIELEK • 2020-01-20 14:56:57
Fajne takie
Jarek • 2020-01-20 13:56:14
masno ni
Papryk • 2020-01-20 07:15:50
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

biała stąpa,
Jak ku nam w las śród łąk zielonych leci,
I pośród zbóż jak w toni wód się kąpa,
I ku nam z gór jako jutrzenka świeci.

Republika myśli

Klucz biograficzny nie wyczerpuje jednak wszystkich sensów tego niezwykle symbolicznego wiersza. Inną możliwość interpretacyjną nasuwają bowiem początkowe słowa drugiej strofy utworu, gdzie mówi się „Jest u mnie kraj, ojczyzna myśli mojej”. Podmiot tekstu wskazuje więc nie na konkretne państwo, ale na swoistą republikę myśli. Chodzi tu o przestrzeń, w której podmiot spotyka się z tymi, którzy myślą i czują podobnie jak on sam („I liczne mam serca mego rodzeństwo”). Nie ma tu zatem mowy o rodakach, ale o pokrewieństwie dusz. Również samo pojęcie ojczyzny odbiega od jej realnego kształtu:

Piękniejszy kraj niż ten, co w oczach stoi.

Wydaje się zatem, że mamy tu do czynienia z przestrzenią idealną, rozumianą znacznie szerzej niż nostalgiczne wspomnienie utraconej Litwy. Warto zwrócić uwagę, że Mickiewicz opisując szczegóły kraju, do którego ucieka jego dusza, posługuje się elementami kojarzącymi się z polskim krajobrazem, ale jednocześnie z ikonami zaczerpniętymi z biblijnych psalmów (zwłaszcza z psalmu pt. „Pan jest moim Pasterzem”):

(…) Tam siedzę pod jodłami,
Tam leżę śród bujnej i wonnej trawy,
Tam pędzę za wróblami, motylami.

Poeta tworzy więc wieloznaczny obraz idealnej rzeczywistości.

Ja wewnętrzne

Podobnie można odczytywać wspomnianą już ostatnią strofę wiersza. Jak pisze bowiem Alina Witkowska:

Dziś bardziej skłonni jesteśmy widzieć w wizyjnej białej postaci, która i stąpa, i leci, i świeci, symbolizację duszy lub głębokiego ja wewnętrznego człowieka w dwoistym sposobie istnienia równoczesnego: realnego i metafizycznego.

Polecamy również:

  • Gdy tu mój trup - treść wiersza

    Gdy tu mój trup w pośrodku was zasiada,W oczy zagląda i głośno zagada,Dusza wówczas daleka, ach, daleka!Błąka się i narzeka, ach, narzeka! Jest u mnie kraj, ojczyzna myśli mojéj,I liczne mam serca mego rodzeństwo,Piękniejszy kraj, niż ten, co w oczach stoi,Rodzina milsza, niż całe... Więcej »

Komentarze (0)
2 + 1 =