Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Do Apollina - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
Dzięki
Krysiula • 2019-10-22 17:26:25
czesc
sasman • 2019-10-22 18:51:54
mało
Wiktoria • 2019-10-20 14:55:43
.
. • 2019-10-20 14:52:40
łatwe bardzo
adolf • 2019-10-20 16:37:00
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Religijny hymn na cześć Apollina

Utwór „Do Apollina” pod względem gatunkowym jest bliski poezji hymnicznej. Powstał on z okazji poświęcenia świątyni Apollina Aktyjskiego na Palatynie. Pieśń posiada nastrój patetyczny. Jak zaznacza jednak Jerzy Krókowski, Horacy tworzy raczej „wariacje na temat hymnu”. Mamy tu bowiem do czynienia z rozbudowaniem jednego charakterystycznego elementu tego gatunku, czyli prośby. Pieśń rozpoczyna się pytaniem retorycznym, w którym podmiot liryczny zastanawia się, o co powinien błagać Apollina artysta, składając mu świąteczną ofiarę.

Oda ta jest przejawem religijności poety, ale równocześnie wpisuje się w konwencję poezji autotematycznej. Przedmiotem refleksji staje się tu bowiem sama osoba poety oraz jego natchnienie. W tej perspektywie wybór bóstwa, do którego podmiot kieruje prośbę, nie jest przypadkowy. Apollo to patron muzyki, liryki i poetyckiej weny. Ponadto jest to bóstwo kojarzone ze sferą intelektu, w przeciwieństwie do Dionizosa, który przywołuje atmosferę cielesnych rozkoszy.

Prośba przez negację

Centralną częścią tekstu nie jest sama prośba poety, ale refleksja nad tym, czego podmiot liryczny nie potrzebuje. Kluczowe wydaje się więc tu pojęcie

Polecamy również:

Komentarze (0)
2 + 1 =