Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Do Mecenasa - interpretacja i analiza wiersza

Sława i nieśmiertelność

Utwór Horacego „Do Mecenasa” stanowi kompozycyjną kodę (podsumowanie) drugiej księgi pieśni, ponieważ został on umieszczony na końcu zbioru. Taki układ nie jest przypadkowy. Poeta zamyka bowiem cały tom liryki zapowiedzią wiecznego trwania swojej twórczości i przewiduje własną sławę wśród potomnych. Oda ta jest jedną z najważniejszych pieśni Horacego. To właśnie on jako pierwszy wprowadza do literatury motywy sławy i nieśmiertelności.

Metamorfoza poety

Kluczową metaforą, wokół której koncentrują się wszystkie znaczenia utworu Horacego jest przemiana poety w łabędzia:

Niezwykłe i potężne uniosą mnie skrzydła,
Mnie, poetę-łabędzia w powietrzne przestworze.

Podmiot tekstu szczegółowo relacjonuje wszystkie etapy swojej metamorfozy: jego skóra staje się chropowata, ramiona i palce obrastają w pióra. Metafora lotu ptaka oznacza przeciwieństwo utonięcia w „Styksowych falach”, a więc symbolizuje nieśmiertelność.

Świat zostaje tu zatem zbudowany na zasadzie opozycji góry i dołu oraz ziemi symbolizującej ograniczoność i nieba, które jest przestrzenią nieskończoności. Poeta mówiąc o swoim locie przywołuje postać Ikara, pierwszego mitologicznego lotnika, ale nie po to,

Zobacz również

  • Do Mecenasa - tekst

    Do Mecenasa Niezwykłe mając i niekruche skrzydła wzlecę poeta z dwóch natur złożony w przejrzysty eter nie będę już dłużej mieszkał na ziemi i wyższy nad zawiść

    Więcej

Losowe zadania

Komentarze (0)
Wynik działania 4 + 5 =
Ostatnio komentowane
Synod w Jamni zaczyna być podważany jako niezaistniały.
Marcin • 2020-08-01 22:23:11
Pomylono kąty
dsf • 2020-06-22 16:11:37
wow
Kasia • 2020-06-17 11:55:30
jezu ale trudne
iwo • 2020-06-16 18:19:06
dzieki
halinka • 2020-06-15 11:00:28