Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Konfiguracje elektronowe pierwiastków

Ostatnio komentowane
@Tygrys: dokładnie, jedna litera, a tyle różnicy! Dziękujemy za czujność!
ADMIN • 2018-11-16 07:44:02
a gdzie som odpowiedzi do tego tekstu ?
Ernest • 2018-11-15 07:27:17
dobrze ale żeby to było bardziej wyraziście lepiej by było.
lolek • 2018-11-15 06:02:14
W przykładzie A jest błąd: Wynik to x^2+4x+19 R=83
b1nd • 2018-11-13 19:33:58
praca nie na temat karolino szwajko
huba buba • 2018-11-13 19:36:50
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Konfiguracje elektronowe metali przejściowych tworzy się poprzez wypełnianie elektronami kolejnych orbitali d (z pewnymi wyjątkami wynikającymi ze specyficznych własności orbitali d): mają one konfiguracje od ns^{2}(n-1)d^{1} do ns^{2}(n-1)d^{10} (grupa 12),  do ns^{1}(n-1)d^{10} (metale szlachetne). Dla metali 6 i 7 okresu przed podpowłoką d, wypełniana jest niższa podpowłoka f. Według reguły rozbudowy, kolejne orbitale zapełniane są elektronami według wzrastającej energii. W przypadku orbitali s i p sytuacja prosta, energia orbitali rośnie według wzrastającej głównej i pobocznej liczby kwantowej, jednak w przypadku orbitali d występuje komplikacja, ponieważ orbital nd ma energię nieznacznie wyższą niż orbital n+1 s. Dlatego orbitale 3d zostają zapełnione dopiero po wypełnieniu podpowłoki 4s. Podobnie jest z orbitalami typu f, w ich przypadku energia jest jeszcze wyższa i orbital nf jest zapełniany dopiero po wypełnieniu orbitalu (n+2)s. Rozbudowa konfiguracji elektronowych metali przejściowych związana jest przede wszystkim z efektami energetycznymi towarzyszącymi wypełnianiu podpowłok d (oraz f) oraz z nieznacznymi różnicami energetycznymi między orbitalami ns, (n-1)d i (n-2)f.

Konfiguracje elektronowe pierwiastków- zjawisko promocji

Polecamy również:

Komentarze (0)
1 + 2 =