Choroby autoimmunologiczne – objawy, przyczyny, leczenie

Autoimmunizacja to reakcja obronna organizmu skierowana przeciwko własnym właściwie rozwiniętym komórkom. W każdy organizmie znajduje się pewna ilość komórek autoreaktywnych, czyli takich które są skierowane przeciwko własnym antygenom. Komórki te są niezbędne do prawidłowego oczyszczania organizm z zamierających tkanek. Organizm poprzez różnorodne mechanizmy broni się przed nadmiernym wzrostem tych komórek, aby nie doprowadzić do zapoczątkowania odpowiedzi autoimmunologicznej. Brak odpowiedzi komórkowej i humoralnej na własne antygeny nazywa się autotolerancją. W pewnym warunkach może dojść zaburzenia równowagi, a tym samym nadmiernej aktywności układu odpornościowego i odpowiedzi skierowanej przeciwko własnym tkankom i narządom.

Choroby autoimmunologiczne (autoimmunizacyjne) uwarunkowane są wieloma czynnikami. Pomimo olbrzymiego postępu w medycynie, chorób tych nie można wyleczyć, ani nawet zapobiec ich postępowi. Chorym podaje się leki łagodzące ciężkie objawy, dzięki którym odczuwają oni chwilową poprawę samopoczucia. Charakterystyczne dla chorób autoimmunizacyjnych są bowiem następujące po sobie okresy poprawy i pogorszenia się stanu pacjenta.

W zależności od lokalizacji autoantygenu mówimy o dwóch rodzajach chorób. W przypadku chorób narządowo swoistych autoantygen znajduje się w określonym narządzie lub tkance. Jeśli zaś autoantygeny występują powszechnie w całym organizmie to zmiany chorobowe dotyczą wielu narządów, a choroby takie nazywamy układowymi.

Przykłady chorób autoimmunizacyjnych narządowo swoistych:

Stwardnienie rozsiane (SM) – niszczenie przez układ immunologicznych osłonek mielinowych neuronów; objawy: zapalenie nerwu wzrokowego, oczopląs, podwójne widzenie, niedowład kończyn, ataksja;
Choroba Addisona – reakcja immunologiczna skierowana przeciwko własnym komórkom nadnerczy w wyniku czego następuje zanik kory nadnerczy; objawy: brunatne zabarwienia skóry i błon śluzowych, zaburzenie przemiany materii, niskie ciśnienie, bezsenność, nerwowość, przygnębienie, wstrząs, zapaść;
Cukrzyca typu I – reakcja immunologiczna skierowana przeciwko własnym komórkom trzustki; polega na niszczeniu komórek β wysepki Langerhansa, w efekcie czego następuje utrata zdolności wydzielania insuliny obniżającej poziom cukru we krwi; objawy: suchość w ustach, wzmożone pragnienie, wielomocz, gwałtowne chudnięcie, osłabienie, powiększenie wątroby; w skrajnych wypadkach śpiączka.

Przykłady chorób autoimmunizacyjnych układowych:

Toczeń układowy – niszczenie przez układ immunologicznych narządów wewnętrznych tj. nerki, płuca, serce, mózg;
Reumatoidalne zapalenia stawów – niszczenie przez układ immunologicznych błony maziowej stawów, w efekcie czego następuje obrzmienie i pogrubienie stawów oraz ograniczenie ich ruchomości.


Polecamy również:

  • Odpowiedź immunologiczna – typy

    Wyróżniamy dwa zasadnicze typy odpowiedzi immunologicznej: humoralną i komórkową. W odpowiedzi humoralnej uczestniczą przeciwciała wyprodukowane i uwolnione przez limfocyty typu B, w wyniku reakcji organizmu na wniknięcie do niego konkretnego antygenu. Więcej »

  • Odporność nieswoista – charakterystyka i przykłady

    Odporność nieswoista bywa czasem nazywa wrodzoną lun niespecyficzną. Jest starsza filogenetycznie. Są to mechanizmy ogólne, nieskierowane przeciwko konkretnemu antygenowi, które są mniej precyzyjne od mechanizmów swoistych, ale za to reagują szybko i tworzą pierwszą linię... Więcej »

  • Odporność swoista – charakterystyka i przykłady

    Odpowiedź swoista bywa nazywana nabytą lub specyficzną. Jest młodsza filogenetycznie. Do jej wytworzenia potrzeba upływu określonego czasu, ale cechuje ją silniejsza specyficzność i większa precyzja. Powstaje po kontakcie komórek układu odpornościowego z konkretnym antygenem i jest... Więcej »

  • Rodzaje przeszczepów – charakterystyka

    Układ odpornościowy człowieka potrafi dokładnie odróżnić własne komórki i tkanki od obcych. Dzięki temu jest w stanie obronić się przed „intruzami”, które niszczy stosując różne mechanizmy obronne. Ta właściwość układu immunologicznego, z jednej strony stanowi skuteczną... Więcej »

  • Główny układ zgodności tkankowej (MHC)

    Główny układ zgodności tkankowej, nazywany także HLA ( ludzkie antygeny leukocytarne) jest szczególnie ważny w medycynie i transplantologii, ponieważ odpowiedzialny jest za procesy odrzucania przeszczepu. Jest to zespół białek, których zadaniem jest prezentacja antygenu limfocytom T. Z... Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 3 + 3 =
Ostatnio komentowane
Pewien błąd się wkradł. "W 1912 r. Byron wygłosił w Izbie Lordów przemówienie" sta...
Ruda • 2021-12-05 16:35:07
Łatwo
bynio • 2021-12-05 15:42:03
T
Jack • 2021-12-05 13:16:14
ok
Shrek • 2021-12-04 18:50:37
Tak
skal • 2021-12-04 16:21:06