Chrześcijaństwo w starożytności - strona 6

że łaska Boża nie jest konieczna do zbawienia. Została zainicjowana w V w. przez mnicha z Brytanii, Pelagiusza (354-420). Kościół uznał ją za herezję i oficjalnie potępił najpierw na Synodzie w Kartaginie w 418 r., a potem na Soborze Efeskim w 431 r. Zdecydowanym przeciwnikiem pelagianizmu był św. Augustyn z Hippony.

Kształtowanie się doktryny chrześcijańskiej

Aby rozwiązać problem herezji i ustalić jedną obowiązującą doktrynę teologiczną, biskupi zaczęli gromadzić się na soborach powszechnych, na których wspólnie podejmowali decyzje w kwestiach wiary. W starożytności zwołano cztery sobory (są one uznawane nie tylko przez Kościół katolicki, ale również prawosławny i wspólnoty protestanckie):

Sobór w Nicei, 325 r. – została na nim potępiona nauka Ariusza. Kościół przyjął dogmat o współistotności (gr. homoousios) Ojca i Syna. Sformułowano również wyznanie wiary (tzw. symbol nicejski), które jednoznacznie określiło pochodzenie Syna od Ojca w Trójcy jako zrodzenie, a nie stworzenie (nie uczyniony). Ponadto ustalono sposób obliczana daty Wielkanocy, wyznaczając ją na pierwszą niedzielę po żydowskim święcie Paschy.

Sobór w Konstantynopolu, 381 r. – doszło na nim do potępienia macedonianizmu,

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 3 + 1 =
Ostatnio komentowane
Xd
Xd • 2021-09-17 11:10:47
wow mega
wowmega123 • 2021-09-16 21:59:22
ok
. • 2021-09-14 14:03:56
cool
kam • 2021-09-13 09:10:37
Ok
Ok • 2021-09-12 14:37:55