Muzyka barokowa - cechy i przedstawiciele

Za datę początkową dla muzyki barokowej uznaje się rok 1600 kiedy to po raz pierwszy wystawiono operę Jacopo Periego pt. „Eurydyka”. Realizowała ona zasadnicze postulaty wymagane na muzyce przez uchwały soboru trydenckiego w kwestii podniosłości i zdobnictwa dźwiękowego, odwołując się jednocześnie do wywodzonej ze starożytności teorii afektów. Wedle jej wskazań muzyka miała obrazować za pomocą dostępnych sobie środków emocje towarzyszące artyście w czasie tworzenia dzieła i zakładane u słuchaczy w trakcie jego odbioru – smutek, nostalgię, pożądanie, czy miłość.

Podobnie jak w sztukach plastycznych również w muzyce barokowej stawiano na kontrasty oparte najczęściej na koloraturze i dynamice dźwięku. Z literatury muzyka zaczerpnęła natomiast narzucany przez cele kontrreformacyjne dydaktyzm, który tutaj realizował się poprzez bardzo skrupulatnie dobraną formę i kompozycję utworu z wyraźnym zaznaczeniem jego wstępu, rozwinięcia, kulminacji i podsumowania; realizacji tych celów służyły takie środki, jak wykrzyknienia, powtórzenia, czy zadawane w recytatywach pytania retoryczne.

Pierwsza faza muzyki barokowej została skodyfikowana przez grupę zwaną Cameratą Florencką, składającą się z muzyków,

Polecamy również:

Komentarze (2)
Wynik działania 1 + 2 =
ADMIN
2020-04-17 11:31:49
AS - dziękujemy za zwrócenie uwagi, błąd został poprawiony. Pozdrawiamy
AS
2020-04-17 09:59:14
Tępo w muzyce? Tempo!
Ostatnio komentowane
jd
tak • 2021-09-26 18:53:47
5+1
jek • 2021-09-26 16:27:01
9+10=21
A • 2021-09-26 14:54:26
hh
ja • 2021-09-26 14:53:03
aha
sram • 2021-09-26 14:47:23