Do Matki Polki - interpretacja i analiza wiersza - strona 3

wykreowanym przez poetę oddaje tragiczny wymiar polskiego losu, który zostaje określony już w momencie narodzin.

Pamięć zakonspirowana

Tym, co decyduje o skrajnie pesymistycznej wymowie wiersza „Do matki Polki” jest przede wszystkim końcowa partia tekstu. Okazuje się bowiem, że Polak, jako dziedzic wielkiej rycerskiej tradycji, musi z niej zrezygnować i walczyć w ukryciu. Metaforą placu boju staje się „dół kryjomy”, a więc bezimienny grób, który pozbawi Polaka resztek ludzkiej godności. Co więcej, w przeciwieństwie do przesłania „Konrada Wallenroda”, bohaterowi zostanie odebrana również pośmiertna sława:

Za całą sławę krótki płacz kobiecy
I długie nocne rodaków rozmowy.

Pamięć, która zwykle stanowi w poezji najważniejszą sferę przechowywania narodowych wartości, musi zostać ukryta. Rozmowy prowadzone w nocy stanowią metaforę konspiracji, która obejmuje nie tylko niepodległościowe działania Polaków, ale również duchową kulturę narodu.

Polecamy również:

  • Do matki Polki - treść wiersza

    O matko Polko! gdy u syna twego W źrenicach błyszczy genijuszu świetność,Jeśli mu patrzy z czoła dziecinnego Dawnych Polaków duma i szlachetność;Jeśli rzuciwszy rówienników grono, Do starca bieży, co mu dumy pieje;Jeżeli słucha z głową pochyloną, Kiedy mu... Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 5 + 4 =
Ostatnio komentowane
Pewien błąd się wkradł. "W 1912 r. Byron wygłosił w Izbie Lordów przemówienie" sta...
Ruda • 2021-12-05 16:35:07
Łatwo
bynio • 2021-12-05 15:42:03
T
Jack • 2021-12-05 13:16:14
ok
Shrek • 2021-12-04 18:50:37
Tak
skal • 2021-12-04 16:21:06