Prawo Hardy’ego-Weinberga – wzór, zastosowanie

Genetyka populacji jest dziedziną zajmującej się badaniem dziedziczności w obrębie populacji. Podstawowym jej założeniem jest prawo sformułowane niezależnie przez dwóch uczonych – angielskiego matematyka Hardy’ego i niemieckiego genetyka Weinberga, które od nazwisk odkrywców nazwano prawem Hardy’ego-Weinberga.

Zgodnie z tym prawem: frekwencja, czyli częstość występowania alleli i genotypów jest stała, to znaczy, że nie zmienia się w kolejnych pokoleniach. Populacja, której dotyczy to prawo jest w stanie równowagi genetycznej i nie podlega prawom ewolucji. 

Reguła sformułowana przez Hardy’ego i Weinberga sprawdzi się tylko wtedy, gdy zostaną spełnione następujące warunki:

• populacja składa się dużej liczby osobników – tylko w grupie osobników o wysokiej liczebności działają reguły statystyczne
• w obrębie populacji osobniki krzyżują się losowo (panmiksja) – nie występują żadne ograniczenia środowiskowe i geograficzne, nie uwzględnione są preferencje płciowe, dlatego prawdopodobieństwo skojarzenie się jest takie samo dla wszystkich osobników
nie istnieją żadne mechanizmy selekcyjne – wszystkie osobniki są tak samo płodne, a ich potomstwo ma taką samą szansę na przeżycie; nie działa dobór naturalny, ani sztuczny
• w obrębie populacji nie zachodzą mutacje, a zmienność organizmów wynika wyłącznie z rekombinacji
populacje są od siebie odizolowane, co znaczy, że osobniki nie mogą pomiędzy nimi migrować (zapobiega to wymianie genów)

Zgodnie z prawem Hardy’ego-Weinberga można określić częstość występowania alleli i genotypów w danej populacji. W populacji diploidalnego gatunku, którego określony gen posiada tylko dwa allele : A i a :

p – częstość występowania allelu A

q – częstość występowania allelu a

p + q = 1

p2 – częstość występowania homozygoty dominującej (genotypu AA)
q2– częstość występowania homozygoty recesywnej (genotypu aa)
2pq – częstość występowania heterozygoty Aa

wówczas mamy:

p2 + q2 + 2pq = 1

W rzeczywistości wszystkie warunki prawa Hardy’ego-Weinberga nigdy nie są spełnione jednocześnie, dlatego populacje występujące w przyrodzie nie są w stanie równowagi genetycznej i podlegają ewolucji.


Polecamy również:

  • Pośrednie dowody ewolucji – przykłady

    Pośrednie dowody ewolucji opierają się na analizie porównawczej, czyli zestawieniu podobieństw i różnic w budowie współcześnie żyjących organizmów. Uzyskane w ten sposób dane są świadectwem na wspólne pochodzenie i ewolucję tych form.  Więcej »

  • Bezpośrednie dowody ewolucji – przykłady

    Bezpośrednie dowody ewolucji są to kopalne formy wymarłych organizmów odnalezione w wyniku badań paleontologicznych. Ukazuję one zmiany jakie zaszły w organizmach w trakcie trwania ewolucji. Więcej »

  • Dryf genetyczny – efekt założyciela i efekt wąskiego gardła

    Dryf genetyczny to zjawisko, które zachodzi w obrębie małych populacji i polega na zmianie frekwencji (częstości występowania) alleli w populacji. Zmiana ta jest dziełem zdarzeń losowych, a nie działania mechanizmów doboru naturalnego, czy mutacji. Przyczyną wystąpienia dryfu... Więcej »

  • Dobór naturalny i dobór sztuczny – definicja, przykłady

    Dobór naturalny(selekcja naturalna) to jeden z mechanizmów ewolucji, który eliminuje osobniki o fenotypach, będących gorzej przystosowanych do panujących warunków. Cechy, które odpowiadają za lepsze dostosowanie organizmów do określonych warunków środowiskowych,... Więcej »

  • Specjacja – mechanizmy izoloacyjne

    Izolacja uniemożliwia przepływ genów miedzy populacjami, co prowadzi do powstania nowych gatunków, czyli specjacji. Typy izolacji: 1. Izolacja prezygotyczna – obejmuje mechanizmy, które zapobiegają zapłodnieniu komórki jajowej.... Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 4 + 5 =
Ostatnio komentowane
Przydały mi się te choroby
• 2022-10-02 10:10:41
Yyy
• 2022-10-01 13:23:41
Super przydało mi się to do zadania z Religii
• 2022-09-29 12:48:27
Dziękuję, pomogło mi w nauce :)
• 2022-09-29 12:05:27
Bardzo pomocny
• 2022-09-29 09:23:04