Równaniem wykładniczym nazywamy każde równanie, w którym zmienna znajduje się w wykładniku potęgi. Rozwiązując takie równania korzystamy z praw działania na potęgach oraz własności logarytmów.
Równaniem logarytmicznym nazywamy każde równanie, w którym zmienna jest logarytmowana. Rozwiązując te równania korzystamy z praw działania na logarytmach.
Przykład:
2x+3+2x=54
2x⋅23+2x=54
8⋅2x+2x=54
9⋅2x=54
2x=549=6
log22x=log26
x=log26
Czasami zmienna znajduje się w wykładniku dwóch różnych potęg, wówczas dążymy do utworzenia ilorazu tychże potęg.
Przykład:
6x=4x+3
6x=43⋅4x
6x4x=43
(64)x=43
x=log6443=3log644
W przypadku równań logarytmicznych pamiętać musimy o tym, że liczba logarytmowana musi być dodatnia - tj. całe wyrażenie ze zmienną, które znajduje się pod znakiem logarytmu, musi spełniać warunek dodatniości.
Przykład:
log2(x+1)+log2(x−1)=3 - oba wyrażenia logarytmowane (tj. x+1 oraz x−1) muszą być dodatnie, zatem x≥1.
log2((x+1)(x−1))=3
log2(x2−1)=3=log28
x2−1=8
x2=9, zatem x=3 lub x=−3, ale druga odpowiedź jest sprzeczna z założeniem, zatem x=3.
W niektórych równaniach logarytmicznych zmienna pojawia się także jako podstawa logarytmu. Wówczas korzystamy z definicji logarytmu.
Przykład:
logx(4x−4)=2⇔x2=4x−4
Równanie zostało sprowadzone do równania kwadratowego.
x2−4x+4=0
Po przekształceniu ma ono postać (x−2)2=0, zatem jego rozwiązaniem jest liczba x=2.
Kiedy logarytm znajduje się w wykładniku potęgi staramy się zlogarytmować obie strony, by - korzystając ze wzoru na logarytm potęgi - przekształcić równanie.
Przykład:
xlogx=10
logxlogx=log10
logx⋅logx=1
Zatem logx=1 lub logx=−1, czyli x=10 lub x=110.
Zadania:
1. Rozwiązać równania wykładnicze:
a) 64x−4⋅8x+4=0,
b) 8x−4x+1+2x+2=0,
c) 9√x−8⋅3√x−9=0.
2. Rozwiązać równania logarytmiczne:
a) log3(x2−8)=2,
b) log12(x2−x)=−1,
c) log2(9x−x2)=3.
Odpowiedzi:
1.
a) x=13,
b) x=1,
c) x=4.
2.
a) x1=−√17, x2=√17,
b) x1=−1, x2=2,
c) x1=1, x2=8.