Szkice węglem - streszczenie - strona 6

się podejść do jednego z urzędników i zapytać o naczelnika. Nieuprzejmy człowiek powiedział jej, że to kasa. Gdy kobieta nie dawała za wygraną i dopytywała się o naczelnika, ten pokazał jej drzwi prowadzące na korytarz.

Rzepowa znalazła się więc z powrotem na korytarzu, po którym kręciło się wielu ludzi. Najpierw zapytała jakiegoś chłopa, gdzie znajdzie naczelnika, ale ten nie wiedział. Później kobieta weszła do przypadkowego pokoju. Nie umiała czytać, nie wiedziała więc, że to pomieszczenie, gdzie mogą przebywać jedynie pracownicy. Śpiący na ławce człowiek, którego obudziła, przepędził i poszturchał ją trochę.

Zrezygnowana usiadła na korytarzu. Pomyślała, że w końcu może ktoś ją zauważy i pomoże jej. W pewnym momencie na korytarz wyszedł szlachcic, którego znała z kościoła. Mężczyzna powiedział jej, gdzie znajduje się biuro naczelnika. Poradził też, aby usiadła przed drzwiami i zaczekała, bo naczelnik jest teraz zajęty. Rzepowa bardzo się ucieszyła. Pomyślała, że najwięcej pomocy można uzyskać od szlachty.

Po długim oczekiwaniu wreszcie pojawił się naczelnik. Padła mu do nóg. Urzędnik chciał jej wysłuchać, ale kobieta z przejęcia mówiła nieskładnie i właściwie nie wiadomo było, o co chodzi. Naczelnik uznał, że kobieta jest pijana, a szkoda, bo jest ładna. Polecił jej, by swoją sprawę przedstawiła gminie, która następnie może go z nią zapoznać. Później odszedł, gdyż miał wiele spraw na głowie.

Kobieta długo jeszcze siedziała na korytarzu. W końcu jej dziecko zaczęło płakać i postanowiła wrócić do domu. Idąc drogą, widziała nadchodzącą burzę. Była bardzo smutna. W ciszy przeżywała swoje cierpienie.

Rzepowa była bardzo zmęczona drogą. W pewnym momencie z naprzeciwka nadszedł pijany chłop. Usiłował ją złapać, więc kobieta zaczęła uciekać. Chłop nie gonił jej, ale rzucał za nią kamieniami. Jeden z nich trafił ją w głowę i kobieta zaczęła krwawić. Gdy doszła do krzyża, straciła przytomność. Obudził ją warkot nadjeżdżającego samochodu. Jechali nim pan Ościerzyński i guwernantka z dworu. Ościerzyński zawołał „Siadajcie” i Rzepowa myślała, że mężczyzna chce ją podwieźć. Gdy wstawała, ten dodał: „Ale na ziemi kobieto”, a guwernantka zaczęła się śmiać. Samochód odjechał.

Rzepowa ruszyła w dalszą drogę. Burza rozszalała się na dobre. Jeden z piorunów uderzył tak blisko, że kobieta poczuła zapach siarki. Starała się ochronić dziecko. Owinęła je w chustkę. Na szczęście do domu wracał też Herszek, który pomógł kobiecie.

Rozdział X

„Zwycięstwo geniuszu”

Po tej przygodzie Rzepowa leżała w łóżku przez dwa dni. Zachorował także jej synek. Na szczęście chorobę udało się wyleczyć ludowymi sposobami.

Rzepa był zły na żonę. Krzyczał, że przez swoje pomysły może zrobić krzywdę dziecku. Potem przepraszał ją. Poszedł nawet do spowiedzi, ale ksiądz nie dał mu od razu rozgrzeszenia, każąc mu przyjść następnego dnia. Rzepa jednak zamiast iść do księdza, udał się do karczmy. Po pijanemu wygrażał się Bogu. Powiedział, że sprzeda duszę diabłu. Ludzie zaczęli go unikać. Coraz częściej pojawiały się głosy, iż wójt i Zołzikiewicz mają rację, że chcą się pozbyć Rzepy ze wsi.

Ponieważ studnia Rzepów wyschła, Rzepowa musiała chodzić po wodę aż do karczmy. Po drodze słyszała niepochlebne słowa na swój temat. Któregoś razu spotkała Szmula. Ten zapytał ją, co zrobiła, by załatwić sprawę swojego męża. Kobieta powiedziała, że była już wszędzie. Szmul poradził jej, że najłatwiej byłoby zniszczyć papier, który podpisał po pijanemu jej mąż. Dokument ten znajduje się u pisarza, który mógłby go podrzeć, gdyby tylko Rzepowa odpowiednio go o to poprosiła.

Wieczorem Rzepowa udała się do domu Zołzikiewicza. Ten leżał właśnie na łóżku i czytał książkę. Gdy zobaczył Rzepową, bardzo się ucieszył. Kobieta była przerażona. Zołzikiewicz objął ją i zdmuchnął świeczkę. Kobieta rzekła tylko, że ma się dziać wola nieba.

Rozdział XI

„Skończona niedola”

Rzepowa wróciła do domu w nocy. Mąż czekał na nią. Kobieta rzuciła mu się do nóg i prosiła o wybaczenie. Powiedziała, że zrobiła to dla niego, by zdobyć papier, jednak Zołzikiewicz ją oszukał i gdy dostał to, co chciał, wygnał ją. Prosiła męża o litość.

Gniew Rzepy był jednak nieprzejednany. Odrąbał żonie głowę, a gdy już nie żyła, uderzył siekierą jej ciało jeszcze kilkakrotnie. Później wyszedł z domu i podpalił dwór.

Epilog

Prawda była taka, że Rzepy nie wzięto by do wojska i Zołzikiewicz dobrze o tym wiedział. Przypuszczał on jednak, że zanim wszyscy się zorientują, że to pomyłka, do tego czasu Rzepowa zostanie już jego kochanką, a o nic więcej mu nie chodziło.

Rzepa zaś po podpaleniu dworu chciał dokonać zemsty także na pisarzu, lecz pożar obudził wszystkich mieszkańców.

Zołzikiewicz dalej jest pisarzem w Baraniej Głowie. Czyta powieści. Marzy, by zostać sędzią oraz o tym, by panna Jadwiga uścisnęła pod stołem jego dłoń.

Polecamy również:

  • Szkice węglem - plan wydarzeń

    1. Przygotowania do spisu wojskowego w Baraniej Głowie 2. Pomysł Zołzikiewicza, by pozbyć się Rzepy ze wsi 3. Spotkanie Zołzikiewicza z Rzepową i interwencja Kruczka Więcej »

  • Szkice węglem - opracowanie (geneza, czas i miejsce akcji, motywy)

    „Szkice węglem” zostały napisane w Kalifornii. Głównym aspektem, na który Sienkiewicz chciał zwrócić uwagę, była tragiczna sytuacja chłopów i łapówkarstwo wszechobecne na polskiej prowincji. Po raz pierwszy nowela ukazała się drukiem w roku 1877 w „Gazecie... Więcej »

  • Szkice węglem - bohaterowie

    Rzepa - chłop mieszkający we wsi, gospodarujący na trzech morgach ziemi. Z zawodu drwal. Pracowity i silny. Ma ładny głos i chętnie śpiewa podczas pracy. Jego wadą jest skłonność do wódki i zbyt porywczy charakter, szczególnie, gdy Rzepa jest nietrzeźwy. Kocha swoją żonę, lecz zdarza mu się ją uderzyć... Więcej »

  • Szkice węglem - problematyka

    „Szkice węglem” Henryk Sienkiewicz napisał w roku 1876 r. w czasie pobytu w Ameryce. Utwór ten jest dosyć nietypowy, na co wskazuje już sam tytuł. Jego konstrukcja zbliżona jest właśnie do szkicu – tekstu prozatorskiego służącego analizie sytuacji społecznej, cechującego się fragmentaryczną... Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 2 + 4 =
  • Najnowsze
  • Losowe
Ostatnio komentowane
okokok
• 2024-02-22 15:33:45
OK
• 2024-02-21 20:23:35
dziękuję bardzo ratujecie mnie
• 2024-02-21 19:08:12
i
• 2024-02-20 09:57:14
Bardzo pomogło mi w zadaniu domowym
• 2024-02-18 10:48:52