Szkice węglem - streszczenie - strona 4

nie stało.

Za każdą sprawę omawianą na posiedzeniu obie zainteresowane strony musiały wnosić opłaty. Pan Zołzikiewicz księgował jednak tylko połowę wpłaconej kwoty do ksiąg.

Więzienie w Baraniej Głowie mieściło się w chlewie wójta. Były tam cztery oddzielne komórki, w których więźniowie odbywali karę w towarzystwie wójtowych świń. Obecnie w tymże chlewiku odsiadywała wyrok pewna zwaśniona para. Zostali oni skazani na odsiedzenie doby w więzieniu i zapłacenie po rublu kary do gminy za to, że pobili się po tym, jak dziewczyna przyłapała chłopaka na zdradzie.

Gdy obrady miały się ku końcowi, do sali wszedł Rzepa, jego żona i pies. Rzepa zaczął przedstawiać swoją sprawę, lecz Rzepowa mu przerwała i sama dokończyła opowieść. Powiedziała, że nawet jeśli kto przestępstwo popełni po pijanemu, to jest ono inaczej osądzane. Wspomniała także, że Rzepa zabije ją i dziecko, a dom spali, ale do wojska nie pójdzie.

Początkowo sala była po stronie Rzepy, jednak po wystąpieniu pana Zołzikiewicza wszyscy stwierdzili, że w tej sytuacji nic nie można zrobić, a Rzepa sam jest sobie winny. Uznano również, iż mężczyzna groził żonie śmiercią, za co należy mu się kara. Tak więc chłop trafił na dwa dni do więzienia oraz dostał grzywnę w wysokości siedmiu rubli.

Ławnicy żartowali sobie, że na czas swojego pobytu w wojsku Rzepa powinien przyjąć parobka, który robiłby za niego w polu i zajął się żoną. Jeden z ławników, który nie był z Baraniej Głowy, ujął się za Rzepową i powiedział, że gdyby szlachta nie była taka bierna, to nie dochodziłoby do podobnych incydentów.

Rozdział VI

„Imogena”

Dzięki temu, że wójt wpisał Rzepę na listę zamiast syna, zaoszczędził mnóstwo pieniędzy. Wykupując go z wojska, musiałby zapłacić osiemset rubli, w tej sytuacji kosztowało go to zaledwie pięćdziesiąt rubli, które dał Rzepie i dwadzieścia pięć dla pana Zołzikiewicza. Pisarz nie chciał na sprawie zarabiać, ale potrzebował tych pieniędzy, by spłacić dług u krawca. Bardzo starannie dobierał bowiem swoją garderobę. Było to tym ważniejsze, że pisarz gminny miał nadzieję na zdobycie względów panny Skorabiewskiej. Co do Rzepowej – chodziło mu jedynie o zabawę, ponadto fakt, iż zwykła chłopka opierała mu się, jeszcze bardziej zachęcał go do działania. Chciał też zemścić się za to, iż został pogryziony przez Kruczka.

Zołzikiewicz często rozmyślał o pannie Jadwidze. Grał na harmonijce i wyśpiewywał smutne piosenki. Wyobrażał sobie także, iż jest Serranem, panna Skorabiewska zaś Izabellą. Pewnego razu posunął się nawet do tego, że całował suszące się na sznurku sukienki panienki. Incydent ten widziała służąca i rozgadała wszystkim, że pisarz wycierał nos w ubrania jej pani, ale nikt w to nie uwierzył. Pan Zołzikiewicz żył w przeświadczeniu, że pewnego dnia podczas obiadu panna Jadwiga nadepnie go pod stołem. Wyobrażał sobie także, że w przyszłości zostanie podrewizorem albo nawet rewizorem i wówczas jego szanse u panny Skrobaniewskiej wzrosną.

Rzepowa postanowiła szukać ratunku u księdza. Wybrała się więc na mszę. Nie rozumiała nic z kazania, bo ksiądz mówił o Rousseau, Wolterze i katarach, ale uznała, że z całą pewnością jest to coś dobrego. Po mszy udała się na rozmowę z księdzem Czyżykiem. Gdy przedstawiła mu całą sprawę, ten polecił, by wszystkie swoje troski powierzyła Bogu. Powiedział także, że dobrze się stało, iż Bóg pozwoli jej mężowi odpokutować za grzech pijaństwa. Rzepowa była wstrząśnięta tymi słowami i ledwie powstrzymywała łzy.

Rozdział VII

„Imogena”

Panna Jadwiga spacerowała po wsi ze swoim kuzynem, Wiktorem. Rozmawiali o literaturze i poezji. Ich wygląd, strój, a także mowa odróżniały

Polecamy również:

  • Szkice węglem - plan wydarzeń

    1. Przygotowania do spisu wojskowego w Baraniej Głowie 2. Pomysł Zołzikiewicza, by pozbyć się Rzepy ze wsi 3. Spotkanie Zołzikiewicza z Rzepową i interwencja Kruczka Więcej »

  • Szkice węglem - opracowanie (geneza, czas i miejsce akcji, motywy)

    „Szkice węglem” zostały napisane w Kalifornii. Głównym aspektem, na który Sienkiewicz chciał zwrócić uwagę, była tragiczna sytuacja chłopów i łapówkarstwo wszechobecne na polskiej prowincji. Po raz pierwszy nowela ukazała się drukiem w roku 1877 w „Gazecie... Więcej »

  • Szkice węglem - bohaterowie

    Rzepa - chłop mieszkający we wsi, gospodarujący na trzech morgach ziemi. Z zawodu drwal. Pracowity i silny. Ma ładny głos i chętnie śpiewa podczas pracy. Jego wadą jest skłonność do wódki i zbyt porywczy charakter, szczególnie, gdy Rzepa jest nietrzeźwy. Kocha swoją żonę, lecz zdarza mu się ją uderzyć... Więcej »

  • Szkice węglem - problematyka

    „Szkice węglem” Henryk Sienkiewicz napisał w roku 1876 r. w czasie pobytu w Ameryce. Utwór ten jest dosyć nietypowy, na co wskazuje już sam tytuł. Jego konstrukcja zbliżona jest właśnie do szkicu – tekstu prozatorskiego służącego analizie sytuacji społecznej, cechującego się fragmentaryczną... Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 3 + 2 =
  • Najnowsze
  • Losowe
Ostatnio komentowane
Ok
• 2024-02-26 07:33:18
ok
• 2024-02-25 18:12:20
Smog to taki cichy zabójca, którego niekiedy nie widzimy, a negatywnie oddziałuje na na...
• 2024-02-25 18:02:05
.
• 2024-02-24 12:28:53
Dziękuję za szczegółowy wykaz wraz z opisem.
• 2024-02-23 13:00:06