Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Jan Kochanowski, Psałterz Dawidów – Psalm 30 – analiza i interpretacja

Ostatnio komentowane
Śmigłowiec Szturmowy AH-64 Apache
imustend • 2019-11-22 08:16:53
jestem helikopterem
samolot • 2019-11-21 20:51:52
Przydatne, zapożyczyłem kilka zdań do własnej pracy.
Rafał • 2019-11-21 16:11:48
nie fajny
lolkamolkakwiat • 2019-11-21 16:09:24
Martina Lutra Kinga - może ktoś łaskawie poprawi pisownię!
PL • 2019-11-21 14:38:35
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Geneza

Niniejszy psalm został stworzony na okoliczność poświęcenia Świątyni Salomona. Wchodzi w skład tzw. Psalmów Syjonu. Jako pieśń psalm wykonywany był często podczas uroczystości liturgicznych. Jest to utwór o charakterze zarówno błagalnym, jak i dziękczynnym i pochwalnym.

Kompozycja i koncepcja

Tekst otwiera strofa wychwalająca dobroć i wielkość Boga, utrzymana w uroczystym i podniosłym nastroju. Podmiot kieruje w stronę Boga słowa podziwu i szacunku dla jego miłosierdzia:

Będę Cię wielbił, mój Panie,
Póki mię na świecie zstanie,
Boś mię w przygodzie ratował
I śmiechów ludzkich uchował.

Podobnie na końcu psalmu znajduje się ustęp zapowiadający, że podmiot mówiący nigdy nie przestanie chwalić Pana – będzie to robić pieśnią  i słowem:

Przeto Cię wesoła wszędzie
Lutnia moja wielbić będzie;
Twoja chwała, wieczny Panie,
W uściech moich nie ustanie!

Obraz Boga

Bóg zostaje określony przed podmiot jako wybawiciel, wybawca, wspomożyciel. Mówiący dziękuje Mu za wybawienie:

Panie, wołałem ku Tobie,
A Tyś mię wsparł w mej chorobie;
Dodałeś mi swej pomocy,
Żem nie ujźrzał wiecznej nocy.

Metaforyka

Jan Kochanowski w swoim przekładzie podkreślił ciekawą metaforykę porządku dnia i nocy – stanowią

Polecamy również:

Komentarze (0)
2 + 1 =