Ogniem i mieczem - streszczenie - strona 7

Podbipięta ściął trzy tatarskie głowy jednym cięciem. W ten sposób wypełnił przyrzeczenie (przyrzekł, że powtórzy wyczyn swojego przodka spod Grunwaldu) i mógł w końcu myśleć o porzuceniu ślubów czystości. Szybko wyraził także chęć wyruszenia z poselstwem do króla, by uzmysłowić mu ciężką sytuację obrońców Zbaraża. Do misji tej zgłosili się wszyscy czterej bohaterowie, lecz Wiśniowiecki jako pierwszego wybrał właśnie potężnego mężczyznę. Niestety, Podbipięcie nie udało się dotrzeć do władcy. Kiedy niemal już przemknął przez obóz wroga, otoczyli go Tatarzy. Drobni wojownicy nie mieli z nim żadnych szans w walce wręcz, ale ostrzelali go z łuków. Podbipięta zmarł.

Następnego dnia oczom obrońców Zbaraża ukazało się nafaszerowane strzałami ciało przyjaciela. Odebrano je nieprzyjaciołom i z wielką czcią złożono w grobie. Kolejnego wieczora wyruszył Skrzetuski, któremu udało się przedostać przez zabudowania wroga. W końcu dotarł przed oblicze władcy – stanął przed nim nie jako bohaterski obrońca, lecz jako wyczerpany i umęczony nędzarz. Po wysłuchaniu go król postanowił wyruszyć Wiśniowieckiemu z odsieczą.

Wyczerpany Skrzetuski wracał do sił przez kilka dni. Kiedy w końcu się obudził, zobaczył ujrzał twarz swojego pachołka, Rzędziana. Ten wyjawił mu prawdę o podróży po Helenę, jej odzyskaniu i późniejszym starciu z Tatarami. Kobieta właśnie powoli zbliżała się do Toporowa (tutaj przebywał król). W tym samym czasie przybyli Zagłoba i Wołodyjowski, którzy przynieśli wiadomość o ugodzie zborowskiej.

Następnie wszyscy wyruszyli na spotkanie Helenie, a wiwatom i szczęściu nie było końca. W dodatku Wołodyjowski pojmał Bohuna i oddał go Wiśniowieckiemu, ten zaś przekazał go Skrzetuskiemu. Ten jednak nie chciał mścić się na Kozaku (ani wydawać go Rzędzianowi). Puścił Bohuna wolno.

Epilog

W Epilogu pojawia się informacja, że pokój zborowski nie zakończył walk z Kozakami – już kilka lat później nawałnica wojenna znów ogarnęła Rzeczpospolitą. Chmielnicki i chan dysponowali wojskiem sięgającym niemal 500 000 żołnierzy (w rzeczywistości liczba ta była znacznie mniejsza) i spotkali się z Janem Kazimierzem pod Beresteczkiem. Po stronie polskiej walczyło ponad 100000 żołnierzy (również tę liczbę określają historycy jako mniejszą), a starcie okazało się olbrzymim zwycięstwem Polaków, którzy wręcz rozgromili nieprzyjaciół. Chmielnicki i Tuhaj-bej uciekli, a nowy dowódca – Bohun – nie chciał iść na żadne ustępstwa. Z tego powodu doszło do okrutnej rzezi. Ciała przywódcy nigdy nie odnaleziono. Po upadku powstania odbudował on Rozłogi, gdzie żył do późnej starości.

Polecamy również:

  • Ogniem i mieczem - opracowanie (geneza, czas i miejsce akcji, problematyka)

    Historia była dla Henryka Sienkiewicza tematem niezwykle zajmującym. Z zamiłowaniem czytał kolejne opracowania, diariusze i wspomnienia dowódców oraz dzieła historyczne powstające w poprzedni epokach. Największy bodaj wpływ miała na niego twórczość Ludwika Kubali – wybitnego polskiego... Więcej »

  • Ogniem i mieczem - bohaterowie

    Głównym bohaterem „Ogniem i mieczem” jest Jan Skrzetuski – namiestnik, awansowany później na porucznika, chorągwi pancernej J.O. Księcia Jeremiego Wiśniowieckiego. To wysoki, szczupły i bardzo przystojny mężczyzna, który imponuje wielką siłą. Jest postacią odważną i niezwykle... Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 5 + 2 =
  • Najnowsze
  • Losowe
Ostatnio komentowane
Ok
• 2024-02-26 07:33:18
ok
• 2024-02-25 18:12:20
Smog to taki cichy zabójca, którego niekiedy nie widzimy, a negatywnie oddziałuje na na...
• 2024-02-25 18:02:05
.
• 2024-02-24 12:28:53
Dziękuję za szczegółowy wykaz wraz z opisem.
• 2024-02-23 13:00:06