Do Anny - treść wiersza

Z czasem wszytko przemija, z czasem bieżą lata,

Z czasem państw koniec idzie, z czasem tego świata. 

Za czasem ustaje dowcip i rozum niszczeje,

Z czasem gładkość, uroda, udatność wiotczeje. 

Z czasem kwitnące łąki krasy postradają, 

Z czasem drzewa zielone z liścia opadają. 

Z czasem burdy ustają, z czasem krwawe boje, 

Z czasem żal i serdeczne z czasem niepokoje. 

Z czasem noc dniowi, dzień zaś nocy ustępuje, 

Czasowi zgoła wszytko na świecie hołduje. 

Szczera miłość ku tobie, Anno, me kochanie, 

Wszytkim czasom na despekt nigdy nie ustanie.

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 4 + 2 =
  • Najnowsze
  • Losowe
Ostatnio komentowane
I cóż miał rację Marek Aureliusz który chciał podbić Germanię uderzeniem przez Mor...
• 2024-07-06 19:45:33
"Treść wiersza bezpośrednio nawiązuje też do istniejących wówczas, tajnych układó...
• 2024-07-02 05:43:44
O tym, że zmienne w czasie pole elektryczne jest źródłem pola magnetycznego, napisał ...
• 2024-06-27 07:25:33
ok
• 2024-06-05 13:52:17
nadal nie umiem tego napisać
• 2024-06-04 10:48:42