Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Walkiria - boginie mitologii nordyckiej

Ostatnio komentowane
Dzięki
Krysiula • 2019-10-22 17:26:25
czesc
sasman • 2019-10-22 18:51:54
mało
Wiktoria • 2019-10-20 14:55:43
.
. • 2019-10-20 14:52:40
łatwe bardzo
adolf • 2019-10-20 16:37:00
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Walkiria - boginie mitologii nordyckiejWalkiria to pojawiająca się w nordyckiej mitologii nadnaturalna istota żeńska, wojowniczka. Walkirie zabierały w zaświaty, do Walhalli, poległych w bitwach wojowników. Miały też służyć wojownikom Einherjerrom, biorącym udział w codziennych bitwach, nalewając im miodu i serwując potrawkę z dzika. Były córkami Odyna. Walkirie decydowały o życiu wojowników, mogły zsyłać na nich śmierć. Były również służkami podczas uczt w Walhalli.

Przedstawienia

Są przedstawiane jako dobrze zbudowane wojowniczki na koniach. Zazwyczaj uzbrojone były w tarcze i włócznie.

Często przybierały postać ludzką i mogły żyć jak normalne kobiety. Podczas bitew zazwyczaj pojawiały się w liczbie trzech bądź dziewięciu.

Walkiriami przewodziła bogini Freja. Według mitologii należała do niej połowa z zabitych podczas walki wojowników, reszta trafiała do Odyna. Freja w towarzystwie walkirii zabierała poległych do swojego pałacu, ich błyszczące zbroje podczas pochodu miały tworzyć zorzę polarną na niebie.

Najbardziej znane walkirie nosiły przydomek Wyjąca lub Wściekła.

Późniejsza tradycja nazywała walkiriami wojowniczki, które cechowały się męstwem i wysokimi umiejętnościami potrzebnymi do walki.

Polecamy również:

  • Pierwsze cywilizacje - gdzie powstały, jakie były, charakterystyka

    Pierwsze cywilizacje rozwinęły się na Bliskim Wschodzie, w dorzeczach rzek, które zapewniały w dużej mierze ich istnienie. Rzeki te wylewały nieregularnie i w sposób nieprzewidziany dla pierwszych ludzi, którzy zasiedlili tereny w dolnym biegu Eufratu – Mezopotamii. Więcej »

  • Sumerowie - historia, charakterystyka

    Sumerowie (sum. saĝ-ĝi6-ga, tłum. „czarnogłowi”) pojawili się w południowej części Mezopotamii w ok. III tysiącleciu przed Chrystusem. Nazwa ludu pochodzi od akadyjskiego wyrazu šumeru, co określa również obszar który zamieszkiwali. Więcej »

  • Starożytny Egipt - historia, charakterystyka

    W III tysiącleciu p.n.e. nad Nilem kształtowało się państwo Egipskie. Powstało między innymi jako skutek wylewów Nilu – potrzeba stworzenia sieci irygacyjnej wzdłuż brzegu rzeki. Ze względu na swoje położenie, sąsiedztwo pustyni wschodniej i zachodniej, Egipcjanie przez długi okres czasu żyli w... Więcej »

  • Starożytne Chiny - historia, ramy czasowe, charakterystyka

    Początki cywilizacji chińskiej datuje się na V tysiąclecie p.n.e. Podobnie jak w przypadku wielkich cywilizacji z Bliskiego Wchodu, społeczeństwo chińskie formowało się w dorzeczu rzeki - Huang He (Żółta Rzeka). Podczas obfitych opadów dochodziło do wylewów rzeki, co spowodowało budowę –... Więcej »

  • Starożytne Indie - historia, ramy czasowe, charakterystyka

    Najstarsza cywilizacja w Indiach pojawiła się w III tysiącleciu p.n.e.. Podobnie jak cywilizacje na Bliskich Wschodzie, Indie położone były nad ogromnymi rzekami – Indusem (cywilizacja doliny Indusu) i Gangesem, zapewniającymi byt osiadłym tam ludziom. O wysokim poziomie cywilizacji indyjskiej najlepiej... Więcej »

Komentarze (0)
4 + 2 =