NKWD - definicja, działalność, historia. Ławrientij Beria - życiorys

Już od pierwszych dni rewolucji październikowej i walki o władzę w Rosji bolszewicy byli zmuszeni stosować aparat terroru, w celu zarówno likwidacji wrogów ich systemu, jak również zapobiegania jakimkolwiek niepokojom społecznym. Stąd też już w pierwszych miesiącach po rewolucji październikowej sformowana została Wszechrosyjska Nadzwyczajna Komisja do Walki z Kontrrewolucją i Sabotażem (w skrócie Wczeka lub Czeka). Jej najważniejszym twórcą był Polak, Feliks Dzierżyński, zwany ze względu na swoją działalność „krwawym katem”.  Zakończenie wojny domowej w Rosji nie oznaczało końca działalności aparatu bezpieczeństwa – wręcz przeciwnie, doszło do jego reorganizacji i rozbudowy, w oparciu o doświadczenia wojny. W roku 1922 doszło do reorganizacji i zmiany nazwy na OGPU (Zjednoczony Państwowy Zarząd Polityczny), wreszcie zaś, w roku 1934, w wyniku połączenia OGPU z innymi elementami aparatu bezpieczeństwa powstało słynne i wszechwładne NKWD (Ludowy Komisariat Spraw Wewnętrznych).

NKWD stanowiło podstawę radzieckiego systemu utrzymywania władzy i zastraszania społeczeństwa. Organizacja ta posiadała ogromną władzę i była praktycznie niezależna od wszelkich innych instytucji państwowych. Do zadań NKWD należało tropienie wszelkich przejawów oporu wobec władzy radzieckiej, jak również fizyczna likwidacja różnorakich „wrogów ludu”. NKWD opierało swoją działalność na rozbudowanej siatce donosicieli i informatorów, łącząc działania jawne i tajne. Również pod zarządem NKWD znajdowała się sieć obozów pracy przymusowej, zwana GUŁAG-iem. Funkcjonariusze NKWD byli odpowiedzialni za walkę ze szpiegostwem, a w trakcie II wojny światowej odpowiadali za utrzymywanie dyscypliny w Armii Czerwonej i likwidacji „wrogów systemu”. Stąd też udział NKWD w mordzie na polskich oficerach w Katyniu i walce z polskim podziemiem niepodległościowym.

Okresem największej potęgi organizacji jest okres, kiedy była kontrolowana przez bliskich współpracowników Stalina – kolejno Gienricha Jagodę (1934 - 1936), Nikołaja Jeżowa (1936 - 1938) i Ławrientija Berię. Szczególnie znany jest zwłaszcza ów ostatni. Ławrientij Beria, urodzony 29.03.1899 roku w Mercheuli, był aż do roku 1934 niezbyt wyróżniającym się, lokalnym działaczem partyjnym, znanym głównie ze swojego zaangażowania w likwidacji „kontrrewolucjonistów” w trakcie wojny domowej w Rosji. W latach 20. był I sekretarzem gruzińskiej komórki Partii, cały czas działał także w OGPU. Jego kariera zaczęła się jednak dopiero po zauważeniu jego talentu przez Józefa Stalina. Beria stał się wkrótce zastępcą Jeżowa, a po jego upadku i egzekucji sam stanął na czele NKWD. Był jednym z najbardziej znienawidzonych członków Partii, otoczonym nieufnością nawet ze strony kolegów. To w wyniku jego sugestii doszło do rozstrzelania polskich jeńców wojennych w Katyniu, osobiście dowodził również różnego rodzaju akcjami pacyfikacyjnymi i czystkami. Jako wierny wykonawca woli Stalina potrafił jednocześnie umiejętnie przekonywać wodza o swojej skuteczności, organizując fałszywe zamachy na Stalina, które później oczywiście „niweczył”.  Dzięki wyjątkowo mocnej pozycji Beria utrzymał się przy władzy aż do śmierci Stalina w roku 1953. Potem jednak szczęście go opuściło. W czasie walk o władzę po Stalinie został aresztowany i skazany na śmierć. Wyrok wykonano 23.12.1953 roku. Rok później doszło do wielkich reform resortu bezpieczeństwa, który ostatecznie przekształcił się w KGB.

Polecamy również:

  • Kolektywizacja rolnictwa w ZSRR - na czym polegała? (przyczyny, przebieg, skutki)

    Podstawą ideologii komunistycznej, którą próbowano wcielić w życie w Związku Radzieckim, było uwspólnienie wszystkich środków produkcji i zanik własności prywatnej. Do działań takich w miarę szybko doszło w wielkich miastach, gdzie większość zakładów została po rewolucji przejęta... Więcej »

  • Obozy radzieckie - system łagrów sowieckich - Gułag

    Związek Radziecki był typowym przykładem państwa totalitarnego, w którym wszelkie próby zmiany istniejącego porządku w kraju były brutalnie i szybko tłumione. W celu zastraszenia i niszczenia ewentualnej opozycji, władze opierały się na rozbudowanym aparacie terroru i więziennictwa, w tym osławionym... Więcej »

  • Wielka czystka w ZSRR za czasów Stalina

    Przejęcie władzy przez Józefa Stalina, które dokonało się na przełomie lat 20. i 30. XX wieku, było dla wielu członków Partii dużym zaskoczeniem. Stalin nie wyróżniał się wcześniej niczym szczególnym, nie należał do grona najbliższych współpracowników Lenina,... Więcej »

  • Wielki Głód na Ukrainie (1932-1933)

    Po zwycięstwie w wojnie domowej w Rosji i utworzeniu ZSRR komuniści zaczęli umacniać swoją władzę w świeżo zdobytym państwie. Okres NEP-u, czyli złagodzenia polityki i pozwolenia na drobną działalność gospodarczą pozwolił na powolne odbudowanie zrujnowanej gospodarki, nikt w kierownictwie WKP(b) nie miał jednak... Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 5 + 3 =
Ostatnio komentowane
jsha
lol xd • 2021-09-21 19:01:58
dizeki bardzo, gang sicario$ pozdrawia
sentino • 2021-09-21 18:53:22
extra dziękuje
lol • 2021-09-21 15:40:54
kozacki material
johncena • 2021-09-21 14:35:44
dzięki zrobiliście mi zadanie z polaka
Twoja Stara • 2021-09-20 16:27:02