Upadek Ikara - opis, interpretacja i analiza obrazu

Obraz jest polemicznym nawiązaniem do dzieła Petera Bruegela „Pejzaż z upadkiem Ikara” (ok. 1558 r.).

Chagall w przeciwieństwie do szesnastowiecznego malarza uczynił Ikara centralną postacią płótna. Pokazał go niejako w całej okazałości i skupił na nim oczy odbiorcy. Ponadto, inaczej niż u Bruegela, upadek bohatera zauważają wszyscy zgromadzeni na dole ludzie. Nie są oni zajęci swoimi sprawami, wręcz przeciwnie – tragedia Ikara stanowi dla nich okazję do oderwania się od codziennych zajęć, więcej nawet – staje się czymś w rodzaju wesołego widowiska.

Sam Ikar, podobny do kolorowego ptaka, jest wymownym symbolem marzenia o innym, lepszym świecie. Jego skrzydła przypominają wielobarwną tęczę, kojarzącą się z magicznym światem dzieciństwa. Malarz wyraźnie dowartościowuje bohatera, czyniąc z niego zjawisko wyjątkowe, wyraziście odróżniające się od tłumu, nad którym góruje. Ikar jest tu bohaterem wspaniałym i pięknym, a jego klęska wydaje się mieć wymiar heroiczny. Jest on niejako postacią z innego świata, oderwaną od niskich i przyziemnych celów.

Jednocześnie jednak w przeciwieństwie do gapiów Ikar to człowiek osamotniony. Malarz pokazuje konflikt odwiecznych ludzkich skłonności, rozdarcie pomiędzy dążeniem do piękna i wyższych ideałów a pragnieniem wtopienia się w tłum. Ci, którzy decydują się podążać za własnymi marzeniami, są nielicznymi, najczęściej samotnymi jednostkami. Ich upadek zaś ma zawsze wymiar spektakularny, odbywa się niejako na oczach całego świata.

W tym sensie Ikar przypomina również postać Chrystusa – spada w dół z rozłożonymi ramionami. Świat nie jest obojętny na śmierć Ikara jak to miało miejsce na obrazie Bruegela, jednak ma iście okrutne i odpychające instynkty – cieszy się z cudzego cierpienia i upadku.

Polecamy również:

  • Marc Chagall Wojna - opis, interpretacja i analiza obrazu

    „Wojna” to jeden z najbardziej pesymistycznych obrazów Marca Chagalla. Dzieło zostało namalowane w 1966 roku. Obraz ma ponury, wręcz tragiczny nastrój, emanuje lękiem i poczuciem zagubienia. Został on zbudowany z wielu drobnych szczegółów. Widać tu śnieżny, dziwaczny... Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 4 + 3 =
Ostatnio komentowane
żoną Jaroslawa Iwaszkiewicza była pisarka i tłumaczka Anna Iwaszkiewiczowa z domu Lilp...
Iwona • 2021-07-19 18:40:47
"Oda do radości" to utwór Beethovena. Schiller napisał "Do Radości".
Germanista • 2021-07-10 02:59:47
Zgromadzenie Narodowe (Konwent) nie było "rządem rewolucyjnym", a parlamentem.
Andrzej • 2021-07-06 08:15:34
Czy naprawdę nie dało się tego bardziej spłycić? Gdzie jest drugi syn? Ten który p...
Andrzej Koraben • 2021-06-30 11:34:39
Ciekawe jak daleko czasowo sięgają Politycy. 2050 ? Czyli doprzodu do tyłu 2023. Grolsz...
Nick Radek • 2021-06-27 07:22:58