Stepy akermańskie - interpretacja i analiza wiersza - strona 2

oddziałuje na wyobrażenia wzrokowe odbiorcy, dzięki niej poeta oddaje wrażenie nieskończoności, jakie wywiera na nim widok ukraińskiej roślinności. Ważną rolę w tym kontekście pełni leksyka wzbudzająca skojarzenia z przekraczaniem granic: „przestwór oceanu”, „powódź”.

Jednocześnie tekst operuje poetyką paradoksu. Mamy tu bowiem do czynienia z „suchym oceanem”, a wóz zamiast w błękit, „nurza się w zieloność”. Mickiewicz przekazuje więc obraz natury, która składa się ze sprzecznych, kontrastujących ze sobą elementów.

Niezwykle istotne w opisie przyrody okazują się epitety, które pełnią funkcję unaoczniającą: „przestwór suchego oceanu”, „koralowe ostrowy burzanu”. Pojawia się tu synestezja, a więc rodzaj metafory łączącej kilka wrażeń zmysłowych naraz: wzrok, słuch i dotyk. Należy zwrócić uwagę, że opis znajdujący się w pierwszej strofie operuje niesłychanie silną instrumentacją zgłoskową, przeważają tu głoski syczące i drżące („r”), co oddaje szum falującego stepu. Jednocześnie poeta nie ułatwia czytelnikowi odbioru tekstu, kilkakrotnie stosuje bowiem inwersję, np. „Wpłynąłem na suchego przestwór oceanu”.

Wygaszenie wrażeń wzrokowych

O ile w pierwszej strofie tekstu naczelnym doznaniem

Polecamy również:

Komentarze (1)
Wynik działania 5 + 4 =
dziekk
2021-09-05 18:08:29
dzkiekuje
Ostatnio komentowane
Super pozdrawiam
Marek • 2022-01-18 11:58:05
przeczytałam ziemniaki zamiast ziemianki
twój stary • 2022-01-16 19:26:37
ok
kasia • 2022-01-16 17:06:50
dziekuje
jan usz • 2022-01-16 16:19:55
witam polecam
Zbyszek • 2022-01-16 12:57:10