Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Cisza morska - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
xd
lol • 2019-11-19 16:34:49
zzz
najkow • 2019-11-19 16:12:42
hello im your papa
Your papa • 2019-11-19 12:17:09
Martyna to berbeluch
Marcel • 2019-11-18 17:22:12
co ja robie
white seagull • 2019-11-18 13:43:47
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Ewolucja obrazu

Głównym zabiegiem poetyckim, który organizuje przestrzeń w sonecie Mickiewicza „Cisza morska” jest zastosowanie techniki filmowej, czyli stopniowego przesuwania punktu widzenia z  planu ogólnego na coraz bardziej konkretne szczegóły obrazu.

Tekst rozpoczyna się opisem morskich fal lekko muskanych przez wiatr. Obraz ma bardzo zmysłowy charakter. Mamy tu bowiem do czynienia z porównaniem morza do przebudzonej narzeczonej, która rozkosznie przeciąga się we śnie. Opis opiera się zatem na antropomorfizacji, w której na pierwszy plan wysuwają się skojarzenia erotyczne. Mowa tu bowiem o kobiecych piersiach. Poeta w obrazie tym sięga w po synestezję: „Cichymi gra piersiami rozjaśniona woda”, ponieważ łączy doznania słuchu, wzroku i dotyku. Porównanie morza do kobiecych kształtów świadczy o tym, że poeta ogląda je z dość znacznej odległości.

Następnie w perspektywę obrazu zostaje wprowadzony statek. Jego widok, podobnie jak widok morza emanuje spokojem i swoistym rozleniwieniem. Analogicznie do pierwszej strofy, mamy tu do czynienia z animizacją: żagle „drzemią”. Ponadto zostają one porównane do chorągwi po skończonej wojnie. Metafora ta odzwierciedla zatem nastrój spokoju i

Polecamy również:

  • Cisza morska - treść wiersza

     Już wstążkę pawilonu wiatr zaledwie muśnie,Cichemi gra piersiami rozjaśniona woda:Jak marząca o szczęściu narzeczona młodaZbudzi się, aby westchnąć, i wnet znowu uśnie. Więcej »

Komentarze (0)
1 + 2 =