Cisza morska - interpretacja i analiza wiersza

Ewolucja obrazu

Głównym zabiegiem poetyckim, który organizuje przestrzeń w sonecie Mickiewicza „Cisza morska” jest zastosowanie techniki filmowej, czyli stopniowego przesuwania punktu widzenia z  planu ogólnego na coraz bardziej konkretne szczegóły obrazu.

Tekst rozpoczyna się opisem morskich fal lekko muskanych przez wiatr. Obraz ma bardzo zmysłowy charakter. Mamy tu bowiem do czynienia z porównaniem morza do przebudzonej narzeczonej, która rozkosznie przeciąga się we śnie. Opis opiera się zatem na antropomorfizacji, w której na pierwszy plan wysuwają się skojarzenia erotyczne. Mowa tu bowiem o kobiecych piersiach. Poeta w obrazie tym sięga w po synestezję: „Cichymi gra piersiami rozjaśniona woda”, ponieważ łączy doznania słuchu, wzroku i dotyku. Porównanie morza do kobiecych kształtów świadczy o tym, że poeta ogląda je z dość znacznej odległości.

Następnie w perspektywę obrazu zostaje wprowadzony statek. Jego widok, podobnie jak widok morza emanuje spokojem i swoistym rozleniwieniem. Analogicznie do pierwszej strofy, mamy tu do czynienia z animizacją: żagle „drzemią”. Ponadto zostają one porównane do chorągwi po skończonej wojnie. Metafora ta odzwierciedla zatem nastrój spokoju i s

Polecamy również:

  • Cisza morska - treść wiersza

     Już wstążkę pawilonu wiatr zaledwie muśnie,Cichemi gra piersiami rozjaśniona woda:Jak marząca o szczęściu narzeczona młodaZbudzi się, aby westchnąć, i wnet znowu uśnie. Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 5 + 5 =
Ostatnio komentowane
dobre
• 2022-01-28 10:51:38
bardzo mi się podobała książka ,,Drzewo do samego nieba"
• 2022-01-24 12:21:34
super polecam te szkołę !!!!!!
• 2022-01-23 15:43:46
super szkoła
• 2022-01-23 15:36:46
Łatwiej z Pitagorasa niż z tak skomplikowanego wzoru
• 2022-01-23 10:30:13