Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Adam Mickiewicz, Pielgrzym – analiza i interpretacja

Geneza

Utwór wchodzi w skład cyklu sonetów krymskich, stworzonych przez Adama Mickiewicza w 1825 roku, podczas jego podróży po Rosji. Wszystkie sonety zawierają przemyślenia, opis rozterek i nostalgii pielgrzyma-wygnańca, który nie może przebywać w ojczyźnie. Sonety krymskie są wynikiem głębokiej fascynacji Mickiewicza kulturą i przyrodą Wschodu.

Tytuł

Tytuł sonetu od razu sugeruje nam kto jest jego bohaterem. Określenie „pielgrzym” odsyła czytelnika do sfery sakralnej, religijnej, kojarzy się bowiem z pątnikiem, odbywającym podróż do miejsca świętego w wybranej intencji. Zazwyczaj taka wyprawa miała na celu również sprawdzenie się człowieka, walki ze swoimi słabościami. Podróż ta powoduje również chęć i okazję do refleksji na temat samego siebie.

Kontemplacja przyrody

Punktem wyjścia do snucia refleksji jest zachwyt nad pięknem krymskiej natury. Sonet rozpoczyna się od słów:

U stóp moich kraina dostatku i krasy,
Nad głową niebo jasne, obok piękne lice;

Podmiot podziwia rozpościerający się przed nim widok. Jeśli opisywana kraina „leży u jego stóp”, to pielgrzym wyraża również poczucie wszechmocy i władzy nad przestrzenią, oswojenia jej, panuje nad tym co ogarnia jego wzrok. To

Zobacz również

Losowe zadania

Komentarze (0)
Wynik działania 5 + 1 =
Ostatnio komentowane
Synod w Jamni zaczyna być podważany jako niezaistniały.
Marcin • 2020-08-01 22:23:11
Pomylono kąty
dsf • 2020-06-22 16:11:37
wow
Kasia • 2020-06-17 11:55:30
jezu ale trudne
iwo • 2020-06-16 18:19:06
dzieki
halinka • 2020-06-15 11:00:28