Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Sowiński w okopach Woli - treść wiersza

Ostatnio komentowane
Na indeksie ksiąg zakazanych byłą również Biblia! A więc nie byle co.
Korek • 2020-02-18 21:26:53
A np. CO systemem przedrostków to będzie po prostu tlenek węgla?
Mateusz • 2020-02-18 17:27:25
smutne
m • 2020-02-14 22:58:19
co te ruskie wymyslaja ,Chruszczow siedzial 3 mce w AMERYCE i prosil o pomoc,bo juz caly r...
ala • 2020-02-13 22:41:05
bardziej chodzilo mi o jakies konkretne przyklady
Mareczkoskoxx • 2020-02-13 17:58:09
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

W starym kościołku na Woli
Został jenerał Sowiński,
Starzec o drewnianej nodze,
I wrogom się broni szpadą;
A wokoło leżą wodze
Batalionów i żołnierze,
I potrzaskane armaty
I gwery: wszystko stracone!

Jenerał się poddać nie chce,
Ale się staruszek broni,
Oparłszy się na ołtarzu,
Na białym Bożym obrusie,
I tam łokieć położywszy,
Kędy zwykle mszały kładą,
Na lewej ołtarza stronie,
Gdzie ksiądz Ewangelią czyta.

I wpadają adjutanty,
Adjutanty Paszkiewicza,
I proszą go: »Jenerale
Poddaj się... nie giń tak marnie«
Na kolana przed nim padli,
Jak ojca własnego proszą:
»Oddaj szpadę Jenerale
Marszałek sam przyjdzie po nią...«

 

»Nie poddam się wam panowie —
Rzecze spokojnie staruszek —
Ani wam, ni marszałkowi
Szpady tej nie oddam w ręce,
Choćby sam Car przyszedł po nią,
To stary — nie oddam szpady,
Lecz się szpadą bronić będę,
Póki serce we mnie bije.

Choćby nie było na swiecie
Jednego już nawet Polaka,
To ja jeszcze zginąć muszę
Za miłą moją ojczyznę,
I za ojców moich duszę
Muszę zginąć... na okopach,
Broniąc się do smierci szpadą
Przeciwko wrogom ojczyzny,

Aby miasto pamiętało,
I mówiły polskie dziatki,
Które dziś w kołyskach leżą
I bomby grające słyszą,
Aby mówię, owe dziatki
Wyrosłszy wspomniały sobie,
Że w tym dniu poległ na

Polecamy również:

  • Rozłączenie - interpretacja i analiza wiersza

    W tradycji interpretacji wiersza Słowackiego pt. „Rozłączenie” przyjęło się twierdzenie, że jego adresatką jest matka poety, Salomea, z którą łączyła twórcę niezwykle silna więź. Można powiedzieć, że mamy tu do czynienia z formą poetyckiego listu. Więcej »

  • Grób Agamemnona - interpretacja i analiza wiersza

    To długi utwór stroficzny napisany jedenastozgłoskowcem. Każda z dwudziestu jeden strof zawiera sześć wersów. Rymy rozkładają się w całym wierszu według schematu ababcc. Tak więc w czterech pierwszych wersach strofy występują rymy naprzemienne, natomiast dwie ostatnie linijki są parą rymów... Więcej »

  • W pamiętniku Zofii Bobrówny - interpretacja i analiza wiersza

    Wiersz „W pamiętniku Zofii Bobrówny” stanowi przykład tak zwanej liryki genezyjskiej, którą Słowacki zaczął tworzyć po 1843 roku. Ta grupa utworów odróżnia się wyraźnie od poprzednich kreacji poetyckich. Mamy tu do czynienia z inspiracją filozofią genezyjską, a podmiotem... Więcej »

  • Testament mój - interpretacja i analiza wiersza

    Wiersz Juliusza Słowackiego „Testament mój” mimo że napisany w 1840 r. pod względem ideowym i poetyckim łączy się z wcześniejszymi utworami lirycznymi, takimi jak np. „Hymn (Smutno mi Boże)” czy „Rozłączenie”. Przeważa tu nastrój smutnej melancholii, a podmiot to... Więcej »

  • Smutno mi, Boże! - interpretacja i analiza wiersza

    Hymn Juliusza Słowackiego „Smutno mi Boże” powstał w 1836 roku podczas morskiej podróży poety do Aleksandrii. Wacław Kubacki nazwał wiersz realizacją charakterystycznej dla twórcy „religii smutku”. Mamy tu do czynienia z mistrzowskim połączeniem motywu modlitwy i romantycznej... Więcej »

Komentarze (0)
3 + 2 =