Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Trans-Atlantyk - problematyka - strona 2

Ostatnio komentowane
Całkiem przydatne! ...
Anna Maria-Wesołowska • 2020-01-25 16:25:01
Rodzina (na szczęście) nie jest przystankiem lecz pierwszą naturalną grupą społeczn...
Władysław • 2020-01-25 07:50:20
W ostatnich latach na naszym rynku prasowym pojawiło się wiele kolorowych, pięknie wyda...
Władysław • 2020-01-25 07:46:55
Zhańbiony Mężczyzna Autor: Władysław Pitak Młodzi mężczyźni nie spieszą się d...
Władysław • 2020-01-25 07:42:34
SĄD SĄDEM A ,,SPRAWIEDLIWOŚĆ" TO ZUPEŁNIE INNA SPRAWA CHOĆ WIELU POCZCIWOTOM ZALEŻY...
LESZEK • 2020-01-24 09:05:27
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

nawet być zwyczajnie szczęśliwi i wolni.

W powieści powraca problem formy narzucanej jednostce przez otoczenie. Tu krępującą formą jest źle rozumiany patriotyzm, który domaga się postawy cierpiącej i manifestacyjnego okazywania oddania ojczyźnie. To patriotyzm pełen frazesów i pustych gestów. Doskonale obrazuje to Związek Kawalerów Ostrogi, bractwo wzajemnego udręczenia w imię historii, tradycji, ideałów, nie robiące niczego realnie konstruktywnego.

Patriotyzmem w patriotyzm - Gombrowicz o Polsce i Polakach

W „Trans-Atlatntyku” zawarł Gombrowicz sporo wątków autobiograficznych, choć nie tak wiele, jak można by sądzić biorąc pod uwagę imię głównego bohatera. Faktem jest, że pisarz wypłynął na pokładzie „Chrobrego” do Argentyny w towarzystwie Czesława Straszewicza i na wieść o wybuchu wojny postanowił nie wracać do kraju. Jego losy potoczyły się jednak inaczej niż jego bohatera.

Gombrowicz powiedział: „Pragnę uchylić się Polsce tak, jak uchylam się formie”. Reprezentuje on szczególny rodzaj patriotyzmu, rozumiany inaczej niż ten ogólnie przyjęty – Gombrowicz chce uchronić Polaka od Polski. Jest przeciwny życiu, które buduje się na faktach z przeszłości. Przeciwstawia swoje poglądy

Polecamy również:

  • Trans-Atlantyk - plan wydarzeń

    1. Wyjazd Gombrowicza do Argentyny 2. Wybuch wojny 3. Decyzja o pozostaniu zagranicą Więcej »

  • Trans-Atlantyk - opracowanie (geneza, czas i miejsce akcji, motywy)

    W sierpniu 1939 roku Gombrowicz wyjechał do Argentyny. Miał tam spędzić, jak się okazało, większą cześć swojego życia na emigracji. To w Argentynie powstał „Trans-Atlantyk”, który został wydany w Paryżu w 1953 roku. Książka wywołała falę krytyki w Polsce. Krytycy oskarżali Gombrowicza o brak... Więcej »

  • Trans-Atlantyk - bohaterowie

    Narrator i główny bohater powieści, noszący imię i nazwisko autora, a także dzielący z nim wiele doświadczeń. Jest Polakiem, którego wybuch wojny zastał w Buenos Aires i jako jedyny z pasażerów „Chrobrego” nie zamierza wracać do kraju. Więcej »

  • Groteska w Trans-Atlantyku

    Absurdalność świata przedstawionego nasila się w „Trans-Atlantyku” w miarę rozwoju akcji. Powieść rozpoczyna się w konwencji realistycznej, w tradycyjny sposób wprowadzony zostaje główny bohater, czas i miejsce akcji. Więcej »

  • Trans-Atlantyk jako polemika z narodowymi mitami i głos w dyskusji na temat patriotyzmu

    „Trans-Atlantyk” to powieść konfrontująca polskie mity narodowe z rzeczywistością Polaków na emigracji. Autor w krzywym zwierciadle ukazuje polską mentalność w wersji sarmackiej. Uwypukla przede wszystkim polski kompleks niższości, maskowany za przesadną butą, patosem, martyrologią i pustymi gestami. Więcej »

Komentarze (0)
5 + 4 =