Poezja intelektualna po 1945 r. - strona 2

Balcerzan, z „wyobraźnią kamienną”, a więc zimną, a jednocześnie precyzyjną i zintelektualizowaną.

Miłosz z kolei po wojnie zupełnie zmienił swoją „dykcję poetycką” i rozpoczął tworzenie poezji „traktatowej”, a więc opartej na porządku retorycznym, a ponadto opisowej i odwołującej się do sfery rozumu. Jego pierwsze znaczące powojenne tomy to: „Traktat moralny” i „Traktat poetycki”, pod koniec życia poeta wydał zaś „Traktat teologiczny”. Poezja Miłosza wyraźnie zmierza ku pewnej formule filozoficznej i refleksyjnej, postawie afirmacji świata i życia w duchu tomizmu.

Różewicz i Miłosz wykorzystują intelektualizm swojej poezji w celu sformułowania pewnych dyrektyw etycznych. Podobnie czyni Zbigniew Herbert, u którego odwołania do antyku i Biblii, a także precyzyjny, odpoetyzowany język pełnią funkcje moralistyczne. Poeta ten buduje intelektualne parabole, nierzadko stanowiące komentarz do bieżących wydarzeń politycznych, jak w wierszach: „Dlaczego klasycy”, „Potęga smaku” czy „Raport z oblężonego miasta”.

Intelektualizm jest również najbardziej charakterystyczną cechą poezji Wisławy Szymborskiej, która z kolei osiąga mistrzostwo w posługiwaniu się ironią, a także puentą i zaskoczeniem. Podobnie jak u Miłosza, mamy tu do czynienia ze swoistą filozofią poetki, która obcując ze zwykłymi częściami składowymi rzeczywistości, dostrzega kwestie najwyższej wagi. Poezja Szymborskiej (np. „Sto pociech”, „Wszelki wypadek”, „Wielka liczba”) prowokuje do zadawania pytań i – jak wskazuje Stanisław Burkot – nieustannego zadziwienia światem. Twórczość ta nie ma w sobie nic z moralizmu Herberta, raczej oscyluje wokół pytań o rolę przypadku w życiu człowieka.

Komentarze (0)
Wynik działania 5 + 3 =
Ostatnio komentowane
Tom will be as tall as Peter. (Tom był taki wysoki jak Peter.)?????????? Poprawcie to.
ola • 2020-12-01 21:29:44
e za
kelo\ • 2020-12-01 21:00:20
7
wier • 2020-12-01 20:25:25
????
Mentos • 2020-12-01 18:19:25
Dz
AAAA • 2020-12-01 14:55:56