Pan Cogito a perła - interpretacja i analiza wiersza

W utworze „Pan Cogito a perła” poeta na przykładzie prostej i zabawnej historii z czasów studenckich swojego bohatera ukazuje absurdalność dosłownego stosowania zasad filozoficznych w życiu.

Sytuacja liryczna jest bardzo prosta i prozaiczna: panu Cogito, który zmierza na wykład, wpada do buta kamyk. Naturalną reakcją byłoby wyjęcie go i spokojne kontynuowanie spaceru. Jednak ogarniętemu młodzieńczymi ideałami bohaterowi (studiującemu, jak można przypuszczać, filozofię), przychodzi do głowy stoicka maksyma: „amor fati”. Słowa te, dosłownie oznaczające „umiłowanie losu”, wyrażają postawę bezwarunkowej akceptacji życia i tego, co ono przynosi – zarówno dobrego, jak i złego.

W kontekście wiersza Herberta oznacza to, iż nie należy usuwać źródła bólu zesłanego przez los, a jedynie dzielnie stawić mu czoła. Podobny wniosek płynie z innej maksymy: „per aspera ad astra” („przez cierpienie do gwiazd”), mówiącej o tym, że szczyty osiąga się ciężką pracą i poświęceniem.

Zestawienie tak banalnego zdarzenia jak kamyk w bucie ze wzniosłymi ideami, skutkuje efektem komicznym. Choć obie sentencje zawierają fundamentalne prawdy, w sytuacji przedstawionej w wierszu stosowanie się do nich jest absurdalne.

Komentarze (1)
Wynik działania 3 + 4 =
Szkoda
2020-10-15 06:56:27
Szkoda, że ludzie, którzy coś wiedzą na temat edukacji - są usuwani..., a przychodzą Ci, którzy nie mają o tym zielonego pojęcia... Świetny wywiad... - szkoda, jak wyżej...
Ostatnio komentowane
źle zrobione dostałem 1
Kewin Jakubczak • 2020-10-21 17:54:01
5dobrze
Ggbnnmjbb • 2020-10-21 16:57:19
które to interpretacja?
Sylwia • 2020-10-18 12:46:17
Dobre
Bartek • 2020-10-18 12:38:41
Dzięki
Siano • 2020-10-17 15:44:01