Modlitwa Pana Cogito podróżnika - interpretacja i analiza wiersza

„Modlitwa Pana Cogito podróżnika” ma budowę nieregularną – po wstępnej apostrofie następuje pięć części wyróżnionych myślnikiem, zawierających podziękowania i prośby. Wiersz to refleksja człowieka doświadczonego, znającego świat, wrażliwego i wykształconego, który potrafi dostrzec w nim dobro i piękno.

Słowa: „Panie dziękuję Ci że stworzyłeś świat piękny i bardzo różny” stanowią klamrę kompozycyjną i zawierają najważniejszą myśl wiersza. Są wyrazem wdzięczności i zachwytu nad dziełem stworzenia. Pan Cogito postrzega świat jako piękny i różnorodny, dostrzega w nim przede wszystkim dobro, a także niezmierzone bogactwo, które człowiek potrafi docenić tylko w niewielkim stopniu:

(…) dziękuję Ci że dzieła stworzone ku chwale Twojej udzieliły mi cząstki swojej tajemnicy/ i w wielkiej zarozumiałości pomyślałem/ że Ducio van Eyck Bellini malowali także dla mnie/ a także Akropol którego nigdy nie zrozumiałem do końca/ cierpliwie odrywał przede mną okaleczone ciało (…).

Boskie dzieło jest tak złożone, że człowiek jest w stanie zaledwie uchylić rąbka tajemnicy.

Poszczególne fragmenty wiersza zawierają podziękowanie za piękno świata. We wstępie zostało ono ujęte ogólnie, natomiast w kolejnych

Komentarze (0)
Wynik działania 3 + 2 =
Ostatnio komentowane
puiythf
ioyutfg • 2020-09-26 11:15:48
Thx
filip • 2020-09-25 16:57:45
to dla matematyków, ale powinno być "na co dzień"...
ink • 2020-09-25 08:02:26
Hihi
Ewa • 2020-09-24 19:31:23
.
babeczek • 2020-09-24 14:02:56