Zbigniew Herbert, Hamlet na granicy milczenia – streszczenie

Hamlet Williama Szekspira był jedną z najważniejszych lektur młodzieńczych Zbigniewa Herberta. Poeta zwraca przede wszystkim uwagę na powszechną trudność w zrozumieniu postaci głównego bohatera dramatu. Wynika ona z tego, że sam Szekspir miał do stworzonej przez siebie postaci niejednoznaczny stosunek. Według Herberta autor nie potrafił zdystansować się od swojego bohatera. Podkreśla, że to co najbardziej łączy Hamleta i jego twórcę to fakt, że obaj mają artystyczną duszę, są kreatorami. Herbert usiłuje dalej udowodnić gdzie dokładnie tkwią pierwiastki artystyczne u duńskiego księcia.

Nie chodziło mu bynajmniej o tzw. hamletyzowanie, rozwodzenie się bohatera nad sensem świata, które powszechnie uznaje się za „wyżywanie poety w sferze wyobraźni”. Szczególnym punktem w fabule dramatu jest sprowadzenie na dwór teatru wystawiającego sztukę Morderstwo Gonzagi. Herbert widzi w tym momencie przełom – w Hamlecie zaczynają rozgrywać się sprawy znacznie głębsze niż dotychczas. Poeta odważnie twierdzi, że książę sprowadził na dwór obwoźny teatr przedstawiający zbrodnię przewidując to, co wydarzy się na zamku. Prawdopodobnie liczył, że Klaudiusz (przyszły morderca) objawi się podczas spektaklu.

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 3 + 4 =
Ostatnio komentowane
Autor urodził się na wsi Korolowka k. Tarnopola.
Jerzy Zawadzki • 2021-08-01 17:42:54
żoną Jaroslawa Iwaszkiewicza była pisarka i tłumaczka Anna Iwaszkiewiczowa z domu Lilp...
Iwona • 2021-07-19 18:40:47
"Oda do radości" to utwór Beethovena. Schiller napisał "Do Radości".
Germanista • 2021-07-10 02:59:47
Zgromadzenie Narodowe (Konwent) nie było "rządem rewolucyjnym", a parlamentem.
Andrzej • 2021-07-06 08:15:34
Czy naprawdę nie dało się tego bardziej spłycić? Gdzie jest drugi syn? Ten który p...
Andrzej Koraben • 2021-06-30 11:34:39