Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Zbigniew Herbert, Hamlet na granicy milczenia – streszczenie

Ostatnio komentowane
Śmigłowiec Szturmowy AH-64 Apache
imustend • 2019-11-22 08:16:53
jestem helikopterem
samolot • 2019-11-21 20:51:52
Przydatne, zapożyczyłem kilka zdań do własnej pracy.
Rafał • 2019-11-21 16:11:48
nie fajny
lolkamolkakwiat • 2019-11-21 16:09:24
Martina Lutra Kinga - może ktoś łaskawie poprawi pisownię!
PL • 2019-11-21 14:38:35
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Hamlet Williama Szekspira był jedną z najważniejszych lektur młodzieńczych Zbigniewa Herberta. Poeta zwraca przede wszystkim uwagę na powszechną trudność w zrozumieniu postaci głównego bohatera dramatu. Wynika ona z tego, że sam Szekspir miał do stworzonej przez siebie postaci niejednoznaczny stosunek. Według Herberta autor nie potrafił zdystansować się od swojego bohatera. Podkreśla, że to co najbardziej łączy Hamleta i jego twórcę to fakt, że obaj mają artystyczną duszę, są kreatorami. Herbert usiłuje dalej udowodnić gdzie dokładnie tkwią pierwiastki artystyczne u duńskiego księcia.

Nie chodziło mu bynajmniej o tzw. hamletyzowanie, rozwodzenie się bohatera nad sensem świata, które powszechnie uznaje się za „wyżywanie poety w sferze wyobraźni”. Szczególnym punktem w fabule dramatu jest sprowadzenie na dwór teatru wystawiającego sztukę Morderstwo Gonzagi. Herbert widzi w tym momencie przełom – w Hamlecie zaczynają rozgrywać się sprawy znacznie głębsze niż dotychczas. Poeta odważnie twierdzi, że książę sprowadził na dwór obwoźny teatr przedstawiający zbrodnię przewidując to, co wydarzy się na zamku. Prawdopodobnie liczył, że Klaudiusz (przyszły morderca) objawi się podczas spektaklu.

Polecamy również:

Komentarze (0)
1 + 1 =