Zbigniew Herbert, Hamlet na granicy milczenia – opracowanie

Geneza i gatunek

Esej rozpoczyna zbiór tekstów Zbigniewa Herberta pod wspólnym tytułem Mistrz z Delft. Poeta wysłał go w 1952 roku Jerzemu Turowiczowi z wyjaśnieniem, że to jego pierwsza próba w tym gatunku i prośbą o ocenę.

Stosunek do Hamleta

Postać szekspirowskiego bohatera była dla Herberta przede wszystkim artystą, który odkrył, że jego „sztuka nie zbawi świata”. Nie oznacza to jednak, że Hamlet jest słaby i niezdolny do działania – na drogę swojego działania wybiera bunt przeciw światu i jego zwyczajności. Szekspirowska stylistyka jest dla Zbigniewa Herberta niezwykle ważna – określa bowiem intelektualną i moralną postawę pisarza. Hamlet był bohaterem, który nie godził się z wygodnym światem, przechodzącym do porządku dziennego nad błahymi i prostymi wyjaśnieniami trudnych pytań. Chciał poszukiwać głębiej, do końca. Z tego względu jest tak bardzo bliski współczesnemu poecie. W pewnym sensie Hamlet był dla niego wzorem rycerskości we współczesnej rzeczywistości. Herbert wierzył bowiem, że w więzieniu jakie zgotowała historia XX wieku można wciąż zachować się godnie, z podniesiona głowa, poszukując sensu tego co się wydarza. Tragiczna historia duńskiego księcia była jedną z ulubionych

Komentarze (0)
Wynik działania 5 + 4 =
Ostatnio komentowane
Jest błąd, powinno być 3s 3p 4s 3d jest 3s 4s 3d
Oldboy • 2020-11-24 21:27:13
????
xD • 2020-11-24 19:51:22
ddd
ddd • 2020-11-24 15:26:32
słabe
kondradek_14 • 2020-11-24 10:12:18
fajne
szenino anino • 2020-11-23 20:48:13