O żywocie ludzkim (Fraszki to wszystko...) - interpretacja i analiza fraszki

Fraszka „O żywocie ludzkim” ma charakter refleksyjny. Podmiot liryczny podejmuje trudną problematykę ludzkiego losu. Tym razem pojęcie „fraszka” (a więc: „rzecz błaha”, „zabawka”) odnosi się do każdej czynności i każdej myśli człowieka.

Ludzkie czyny zasługują na miano „fraszek” ze względu na swą nietrwałość:

(…) Nie masz na świecie żadnej pewnej rzeczy,/ Prózno tu człowiek ma co mieć na pieczy (...).

Poeta podkreśla przemijalność doczesnych spraw, którym człowiek poświęca całe swoje życie. „Fraszką” jest więc zarówno uroda, jak i potęga, pieniądze, a nawet sława.

W tym krótkim utworze pojawia się ważny motyw „teatru świata” (theatrum mundi). Człowiek to aktor wkraczający na „scenę życia” tylko po to, by „uganiać się” za nieistotnymi wartościami, odgrywać rolę z góry mu narzuconą. Jak zaś kończy się ten „występ”?

(…) Naśmiawszy się nam i naszym porządkom / Wemkną nas w mieszek, jako czynią łątkom – podsumowuje poeta.

Podmiot liryczny jest tu pierwszoosobowy, przejawia cechy filozofa, człowieka doświadczonego i dobrze znającego życie. Utożsamia się z czytelnikami, opisując realia i prawa, jakim podlega egzystencja każdego człowieka („naśmiawszy się nam”, „wemkną nas”).

Utwór ma formę regularną, pisany jest jedenastozgłoskowcem (rymy parzyste, dokładne). Środki stylistyczne obecne w fraszce: powtórzenia („fraszki to wszystko”), wyliczenia („zacność, uroda, moc, pieniądze, sława”), porównanie (ludzie chowani do sakiewki jak teatralne kukiełki).

Komentarze (0)
Wynik działania 4 + 5 =
Ostatnio komentowane
???
??? • 2020-09-23 19:46:43
nie wiem
linia brzegowa(półwyspy, wyspy, morza i oceany) • 2020-09-23 16:23:59
ez
tak o • 2020-09-23 15:28:13
adł w końcu stoła, Podparł się w boki jak basza: »Hulaj dusza! hulaj!« woła, Ś...
 Jedzą, piją, lulki palą, Tańce, hulanka, swawola; Ledwie karczmy nie rozwalą, Cha, cha! chi, chi! hejża! hola!  Twardowski si • 2020-09-23 09:50:19
dzięki wielkie!
xayoo • 2020-09-21 12:24:47