Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Zygmunt Krasiński, Listy do Delfiny Potockiej - problematyka

Ostatnio komentowane
Mit o Narcyzie można interpretować na wielu różnych poziomach. W najprostszym sensie s...
nikola • 2019-07-20 09:17:22
Bardzo fajne, proste wyprowadzenie wzoru.
Eto Demerzel • 2019-07-15 07:25:47
jest git
jakubas kok • 2019-07-08 10:19:33
przydałyby się jeszcze daty
j • 2019-06-27 15:49:28
wolę określenie niewierzący w boga i objawienia, lub racjonalnie myślący. jest taka p...
bergo • 2019-06-22 15:18:51
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Korespondencję Zygmunta Krasińskiego i Delfiny Potockiej zaliczamy do „listów konfesyjnych”, będących w pewnym sensie spowiedzią ze swoich uczuć i stanów wewnętrznych.

Krasiński poznał kobietę w 1838 roku w Neapolu, jeszcze jako kawaler. Pomimo zawarcia związku małżeńskiego z Elżbietą Branicką poeta romansował z Delfiną przez wiele lat. W jego myśleniu o miłości romantycznej najważniejsze było porozumienie ze sobą dusz, a nie ciał. A takie właśnie odczuwał z Delfiną Potocką. Była to koncepcja zaczerpnięta z filozofii Platona i mitu o Androgyne – kochankowie żyją złączeniu myślą i współodczuwaniem, niekoniecznie współobcowaniem. Wykładnią tego rodzaju relacji były właśnie listy zakochanych.

Zygmunt Krasiński uważał małżeństwo za grób miłości, dlatego nie miał zamiaru żenić się z Delfiną. Z korespondencji przemawia jednak głęboka tęsknota za ukochaną, za wspólnie spędzonym czasem, rozmowami i wspólnym kontemplowaniem chwil.

Wiele z listów poświęconych jest samej miłości i prawo, którymi się rządzi. Zawierają zatem dużą dawkę rozważań filozoficznych, skupiających się wokół sensu historii i idei.

Delfina stała się najważniejszą powierniczką serca i myśli poety – pisząc do kochanki wieszcz objawia swoją fascynację problemami związanymi z katastrofizmem, rewolucją czy konserwatyzmem. Ważna jest dla niego także rola Opatrzności Bożej w dziejach, którą będzie przepracowywał w swoich dramatach. Pisał także o polityce, kwestiach obyczajowych, zdradzał swoje refleksje wokół literatury i roli pisarza.

Stały się zatem listy do Potockiej bogatym świadectwem myślicielstwa Zygmunta Krasińskiego. Tak naprawdę miłość nadawcy i adresatki tych listów zostaje osadzona wśród rozważań polityczno-historyczno-filozoficznych.  

Zygmunt Krasiński, Listy do Delfiny Potockiej - problematyka
Delfinqa Potocka, autor: Paul Delaroche / www.wikipedia.org.pl

Polecamy również:

  • Do Beatr... - analiza i interpretacja

    Wiersz miłosny Zygmunta Krasińskiego , którego adresatką tak naprawdę była Delfina Potocka, napisany w Monachium w 1849 roku. Więcej »

  • Listy do Jerzego Lubomirskiego - opracowanie

    Epistolograficzna spuścizna Zygmunta Krasińskiego stanowi źródło wiadomości o samym poecie, obyczajowości romantycznej, życiu literackim w tamtym czasie i sytuacji społeczno-politycznej. Więcej »

  • Zygmunt Krasiński - twórczość

    Krasiński uważany za trzeciego wieszcza (po Mickiewiczu i Słowackim), był jednym z najważniejszych twórców polskiego romantyzmu. Paradoksalnie jednak, jak zaznacza Alina Witkowska, wysoką pozycję wśród literackiej publiczności zawdzięczał nie swoim największym dramatom, ale lirykom,... Więcej »

  • Nie-Boska komedia - streszczenie

    Dramat rozpoczyna się od refleksji autora na temat roli poezji. Poetyckie natchnienie może być wykorzystane w sposób dwojaki. Dla dobrego poety natchnienie będzie uświęceniem, dla złego (służącego samemu sobie) poezja może być przekleństwem. Więcej »

Komentarze (0)
3 + 2 =
echo $this->Html->script('core.min'); echo $this->Html->script('blockadblock.js'); echo $this->Html->script('fancybox/jquery.fancybox-1.3.4.min'); echo $this->Html->css('/js/fancybox/jquery.fancybox-1.3.4.min'); echo $this->Html->script('jnice/jquery.jNice', array('async' => 'async')); echo $this->Html->css('/js/jnice/jNice.min');