Antygona - interpretacja

Tragiczne dzieje rodu Labdakidów zainspirowały Sofoklesa do stworzenia cyklu trzech tragedii – „Króla Edypa”, „Antygony” i „Edypa w Kolonie”. Tematem pierwszego dramatu są dzieje nieszczęsnego Edypa, króla Teb, mimowolnego zabójcy ojca i męża własnej matki. W finale utworu oślepiony król opuszcza miasto pozostawiając pod opieką brata Kreona czwórkę potomstwa: Eteoklesa, Polinejkesa, Antygonę, Ismenę. Gdy dzieci osiągają dorosłość wybucha wojna (tzw. wyprawa „Siedmiu przeciw Tebom”). Eteokles wspiera wuja, Polinejkes (podejmujący próby przejęcia władzy w Tebach) najeźdźców. Obydwaj giną. Kreon wydaje rozkaz pogrzebania Eteoklesa, ciało jego brata ma – ku przestrodze społeczeństwa – leżeć nietknięte. Antygona, poruszona hańbą brata, postanawia pochować ciało. W tym momencie rozpoczyna się właściwa akcja dramatu…

Osią dramatu jest konflikt pomiędzy Antygoną (i wyznawanymi przez nią wartościami) a Kreonem i jego rozkazem. Tytułowa bohaterka dramatu to postać dumna, szlachetna i pewna swoich racji. Kobieta reprezentuje swym zachowaniem szacunek wobec zmarłych (niezależnie od okoliczności towarzyszących ich śmierci) i wobec boskiego prawa nakazującego oddać im hołd. Kreon z kolei jest uosobieniem

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 3 + 2 =
Ostatnio komentowane
ok
ktostam • 2021-06-19 15:17:37
Tak
Tak • 2021-06-17 07:30:57
spoko
:) • 2021-06-16 20:42:56
x - wpis został poprawiony, pozdrawiamy :)
ADMIN • 2021-06-15 06:34:20
Mudnok - poprawione, pozdrawiamy :)
ADMIN • 2021-06-15 06:37:39