Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Sonet 132 - interpretacja i analiza

Ostatnio komentowane
Chcesz się bezpłatnie nauczyć języka angielskiego? Zgłoś się na kurs języka angiel...
Bezpłatne szkolenia • 2018-07-13 09:15:31
@Hasher To zależy już od tłumacza przekładu(Pisma zostały napisane w kilku językach ...
Hgfhfg • 2018-07-09 11:34:37
ok
andrzej duda • 2018-06-14 10:31:18
Super na spr.
Evogy • 2018-06-07 17:45:08
mega
Zuza • 2018-06-06 17:25:41
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Sonet zaczynający się od słów „Jeśli to nie jest miłość...”, należy do cyklu sonetów poświęconych uczuciu poety do tajemniczej Laury. Jest to przykład liryki bezpośredniej i osobistej. Podmiotem lirycznym jest zakochany mężczyzna, który rozważa istotę miłości.

Tetrastychy zbudowane zostały na zasadzie alternatywnych zapytań: podmiot liryczny stawia samemu sobie pytania o miłość, jej naturę, przyczyny i konsekwencje. Każdy wers zawiera dwa pytania, przy czym drugie skutkuje swoistym zaprzeczeniem pierwszemu. Z kolei zamiast odpowiedzi, po każdym pytaniu następuje kolejne, wprowadzające jeszcze większy zamęt.

Taka konstrukcja skutkuje piętrzeniem się niepewności. Podmiot liryczny jest zdezorientowany, czy to, co czuje, to miłość: „Jeśli to nie miłość – cóż ja czuję?/ A jeśli miłość – co to jest takiego?”. Nie potrafi jej zdefiniować ani określić: „Jeśli rzecz dobra - skąd gorycz, co truje?/ Gdy zła - skąd słodycz cierpienia każdego?”. Poeta ukazuje w ten sposób złożoność miłości, nie potrafi orzec nawet jednoznacznie, czy jest ona dobra czy zła. Z jednej strony, sprawia mu cierpnie, z drugiej –  daje szczęście.

Nagromadzenie pytań retorycznych podkreśla niezbadaną naturę miłości. Wydaje

Polecamy również:

  • Sonet 61 - interpretacja i analiza

    Sonet o incipicie: „Błogosławiony niechaj ów dzień będzie” dotyczy okoliczności poznania Laury, choć jej imię nigdzie nie pada. Utwór można odczytywać jako zachwyt nad rodzącym się uczuciem. Podmiot liryczny – podobnie jak w całym cyklu – to człowiek zakochany. Z wielkim... Więcej »

  • Sonet 90 - interpretacja i analiza

    Sonet 90, rozpoczynający się do słów „Były to włosy złote (...)”, w całości poświęcony został Laurze. Uczucia podmiotu lirycznego nadal są żywo obecne – przedstawia dziewczynę taką, jaką jawi się w jego pamięci, ale punkt ciężkości przesunięty zostaje z jego osoby na osobę ukochanej. Można... Więcej »

Komentarze (0)
5 + 1 =