Rozłączenie - interpretacja i analiza wiersza - strona 2



Pamięć poety

Wiersz wyraźnie dzieli się na dwie kontrastujące ze sobą części. W pierwszej z nich poeta sięgając do własnej pamięci odtwarza obraz ukochanej osoby. Podkreśla on swoją dokładną znajomość obyczajów, charakteru matki, a także otaczającej ją topografii. W każdej z trzech strof, które opisują zachowanie adresatki, powtarza się zatem słowo „wiem”. Najbardziej dobitnie podkreśla to zwrotka, gdzie poeta stwierdza, że widzi matkę oczyma własnej pamięci:

A choć mi teraz ciebie oczyma nie dostać,
Znając twój dom – i drzewa ogrodu, i kwiaty,
Wiem, gdzie malować myślą twe oczy i postać
Między jakimi drzewy szukać białej szaty.

Wyobraźnia narzędziem poetyckiej kreacji

W przeciwieństwie do podmiotu tekstu, jego adresatka nie może posłużyć się własną pamięcią, ponieważ nigdy nie była w miejscu, w którym obecnie przebywa poeta. Musi zatem użyć własnej wyobraźni, aby stworzyć obraz ukochanej osoby. Fakt ten podkreśla po pierwsze zastosowanie w kolejnych strofach słów „nie wiesz” , wyraziście kontrastujących z wcześniejszym wyrażeniem „wiem”. Rodzi się więc tu swoiste napięcie pomiędzy wiedzą podmiotu i niewiedzą adresatki jego wiersza. Ponadto konieczność zastosowania wyobraźni podkreśla także

Polecamy również:

  • Rozłączenie - treść wiersza

    Rozłączeni — lecz jedno o drugim pamięta; Pomiędzy nami lata biały gołąb smutku I nosi ciągłe wieści. Wiem, kiedy w ogródku, Wiem, kiedy płaczesz w cichej komnacie zamknięta;   Wiem, o jakiej godzinie wraca bólu fala, Wiem, jaka ci rozmowa ludzi łzę wyciska. Tyś mi widna... Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 3 + 2 =
Ostatnio komentowane
ok
ktostam • 2021-06-19 15:17:37
Tak
Tak • 2021-06-17 07:30:57
spoko
:) • 2021-06-16 20:42:56
x - wpis został poprawiony, pozdrawiamy :)
ADMIN • 2021-06-15 06:34:20
Mudnok - poprawione, pozdrawiamy :)
ADMIN • 2021-06-15 06:37:39