Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Zbrodnia i kara - problematyka - strona 2

Ostatnio komentowane
to jest debilizm
kacper • 2019-09-22 12:48:19
najgorsze co morze być
sarew • 2019-09-22 11:51:45
XO
XD • 2019-09-22 11:07:17
XD
LOL • 2019-09-22 09:40:21
mdmasmdamsamsdamsd P::;;
rak123 • 2019-09-21 14:10:22
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

skomplikowanej psychice, postanowił zamordować starą petersburską lichwiarkę. Uważał się bowiem za człowieka wyjątkowego, stojącego ponad zasadami moralnymi. Bohater uzurpował sobie prawo do wyeliminowania ze świata kogoś, kto – według niego – jest zbędny w zdrowym społeczeństwie. Po dokonaniu podwójnego morderstwa pogrążył się w wyrzutach sumienia, wątpliwościach, zaczął analizować przyczyny klęski, co w końcu doprowadziło młodego człowieka do przyznania się do winy. Został skazany na katorgę.

Można by rzec, że Dostojewski udowadnia historią Raskolnikowa tezę o boskiej sprawiedliwości. Bóg, przeciwny zasadzie „cel uświęca środki”, zawsze ukarze nieposłuszeństwo wobec przykazania „Nie zabijaj”.

Mimo braku komentarzy odautorskich z utworu płynie wyraźna nauka moralna o konieczności zadośćuczynienia i odpokutowania win. Czy długotrwałe doświadczenie męki i presji społecznej może ukształtować nowego człowieka? Autor twierdzi, że tak, a przykład Raskolnikowa ma być dowodem na słuszność tego przekonania.

„Zbrodnia i kara” podejmując motyw zbrodni, nie czyni tego w celu epatowania krwawymi scenami, lecz stawia pytanie o przyczynę przestępstwa. Autor przedstawi w dziele anatomię zbrodni.

Polecamy również:

Komentarze (0)
3 + 2 =