Zofia Nałkowska Medaliony - streszczenie - strona 3

były pod ziemią i kiedy ich tam zamykano, musieli stać po kolana w wodzie.

Gdy przewożono ją z Pawiaka do Ravensbrück, zamknięto ją w bydlęcym wagonie, a do jedzenia dano jedynie bochenek chleba. W każdym wagonie było około stu osób. Przez siedem dni drogi nie dostali nic do picia. Nie mieli też możliwości opuszczenia wagonu. W czasie drogi pociąg ustawiono na bocznicy i kobiety zaczęły wyć. Jeden z niemieckich oficerów zainteresował się sytuacją i kazał otworzyć pociąg. Konwojenci nie chcieli się na to zgodzić, lecz w końcu ulegli. Kobiety zostały wypuszczone i dostały wody. Gdy otwarto wagony z mężczyznami, okazało się, iż wielu z nich usiło się, bo w każdym wagonie było ich jeszcze więcej niż kobiet. Później pociąg zaplombowano i nikt się już nimi nie zainteresował.

Niektóre z kobiet oszalały. Jedne zaczęły się rzucać i gryźć, inne wykrzykiwały nazwiska i podawały miejsca ukrycia broni. Po przyjeździe do obozu wiele z kobiet zostało zastrzelonych. Kobieta nie pamięta ich nazwisk. Nie dziwi się jednak, że nie potrafiły one przetrzymać trudów podróży – przecież nawet Niemiec przeraził się na ich widok.

Kobieta cmentarna

Droga, która prowadzi na cmentarz, jest opustoszała. Dawniej w domach byli stłoczeni więźniowie, dziś jest tam pusto i cicho. Ta sytuacja trwa miesiącami. Nadchodzą jedynie informacje o kolejnych zgonach. Wydawać by się mogło, że umarli już wszyscy: „Rzeczą najbardziej wstydliwą jest żyć”.

Grupa ludzi przechadza się cmentarną alejką. Oglądają groby ludzi dawno zmarłych i pochowanych. Spotykają kobietę, która opiekuje się grobami. Opowiada o miejscach na cmentarzu. Mówi, które są droższe i suche, a które tańsze i mokre. Wspomina sytuację, kiedy wykopano ciało pewnej kobiety pochowanej w białej sukni. Jej ciało było całe. Mąż tej kobiety oskarżył lekarzy, iż wskutek ich zaniedbania jego żona po porodzie wyskoczyła przez okno. Ciało kobiety ekshumowano i poddano sekcji zwłok. Po trzech miesiącach jej mąż się powiesił. Został pochowany w jednej mogile z żoną.

Kobieta opowiada o wojennych losach cmentarza. Spadło na niego wiele bomb i pocisków, które zniszczyły posągi i medaliony. Trumny walały się otwarte, jednak zmarli byli bezpieczni – nie mogli umrzeć po raz drugi.

Kobieta wskazuje na domy stojące za cmentarnym murem. Mówi, że nie jest to miejsce do życia. Nocą słychać krzyki i strzały. Żałuje Żydów, lecz sądzi, iż nienawidzą oni Polaków jeszcze bardziej niż Niemców. Jest przekonana, że Niemcy wymordują ich wszystkich, gdy będą przegrywać wojnę. Słyszała o tym w radio. Po chwili wspomina, jak Niemcy zabijali Żydów. Jednych mordowali na miejscu, innych wywozili samochodami. Jeśli ktoś im się sprzeciwił i nie chciał opuścić mieszkania, podpalali taki dom. Widziała, jak ludzie wyskakiwali z okien, jak wyrzucali przez nie swoje dzieci, nie chcąc by te zginęły w płomieniach.

(…) Kobieta cmentarna widziała to samo i słyszała. I dla niej jednak rzecz tak przeplotła się z komentarzem, że zatraciła swą rzeczywistość (…).

Przy torze kolejowym

Pewien człowiek opowiada historię kobiety, która zginęła przy torze kolejowym próbując uciec z transportu.

Ucieczki z transportów zdarzały się rzadko, rzadko też się udawały. Potrzeba było do tego dużo odwagi. Gdy ktoś z bydlęcego wagonu zdecydował się umknąć, wszyscy inni mu pomagali. Odrywali belkę w podłodze, by chętny mógł się tamtędy przecisnąć. Trzeba było prześliznąć się między kołami i szybko stoczyć z nasypu. Często zdarzało się, że ci którzy próbowali uciec, ginęli pod kołami pociągu lub z połamanymi rękoma i nogami trafiali z powrotem w ręce swoich oprawców.

Kobieta,

Polecamy również:

  • Medaliony - plan wydarzeń

    Profesor Spanner - 1. Komisja ogląda Instytut Anatomiczny i palarnię, gdzie wytwarzano z ludzi mydło 2. Preparator zwłok podaje w zeznaniach szczegóły procederu 3. Gdańszczanin zdaje się być nieświadomy przestępstwa Więcej »

  • Medaliony - geneza

    „Medaliony” ukazują przeżycia Nałkowskiej, która przetrwała okupację, jej lata spędziła w Warszawie. Po wojnie pisarka brała udział w pracach Komisji do Badania Zbrodni Hitlerowskiej w Polsce. Więcej »

  • Medaliony - opracowanie (problematyka, czas i miejsce akcji, motywy)

    Opowiadania Zofii Nałkowskiej dotykają przede wszystkim problematyki moralnej. Ukazują amoralność hitlerowskich zbrodniarzy, patologiczny sposób ich myślenia oraz działań. Niezwykle wymowne jest w tym kontekście motto tomu: „Ludzie ludziom zgotowali ten los”. Czytelnik otrzymuje skondensowany i... Więcej »

  • Medaliony - bohaterowie

    Profesor Spanner – tytułowy bohater pierwszego opowiadania, postać tajemnicza, znana czytelnikowi tylko z relacji jego współpracowników. Od 1943 r. zajmował się produkowaniem mydła z ludzkiego tłuszczu, o czym zabraniał mówić swoim podwładny. Był lekarzem patologiem, postacią cieszącą się... Więcej »

  • Medaliony - znaczenie tytułu

    „Medaliony” Zofii Nałkowskiej stanowią swoisty pomnik dla ofiar niemieckich obozów zagłady w Polsce. Są wyrazem pamięci oraz przestrogą. Swoim cyklem opowiadań autorka złożyła hołd wszystkim pomordowanym oraz byłym więźniom. Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 5 + 5 =
  • Najnowsze
  • Losowe
Ostatnio komentowane
Błąd w roku urodzenia. Jesienin urodził się w 1895 roku.
• 2024-04-14 15:08:13
lub9ie życię m0i dr0dz3
• 2024-04-14 11:30:33
Co za wstyd pomyśleć, że ja nie istnieje.
• 2024-04-12 15:30:23
supier
• 2024-04-11 18:27:13
bardzo pomocne
• 2024-04-09 17:22:24