Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Zofia Nałkowska, Dzienniki czasu wojny – streszczenie

Ostatnio komentowane
Całkiem przydatne! ...
Anna Maria-Wesołowska • 2020-01-25 16:25:01
Rodzina (na szczęście) nie jest przystankiem lecz pierwszą naturalną grupą społeczn...
Władysław • 2020-01-25 07:50:20
W ostatnich latach na naszym rynku prasowym pojawiło się wiele kolorowych, pięknie wyda...
Władysław • 2020-01-25 07:46:55
Władek nie pij więcej...
ja pierdziut • 2020-01-28 21:10:36
SĄD SĄDEM A ,,SPRAWIEDLIWOŚĆ" TO ZUPEŁNIE INNA SPRAWA CHOĆ WIELU POCZCIWOTOM ZALEŻY...
LESZEK • 2020-01-24 09:05:27
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Pierwsze zapiski Dzienników pochodzą z pierwszego dnia II wojny światowej. Widzimy pokój autorki zamieniony w schron przeciwgazowy. Co chwilę docierają do niej alarmy o atakach bombowych i nowych samolotach pojawiających się nad Warszawą. Spływają doniesienia o wypowiedzeniu wojny przez Anglię i Francję oraz o tym, że Niemcy zajęli już Czechosłowację.

Nałkowska wspomina, że jest przeziębiona i gorzej znosi całą sytuację. Jej przyjaciele pod osłoną nocy opuszczają miasto. Ona również rozważa wyjazd choć nie czuje strachu. Myśli o wyjeździe o matki do Wołomina. Tymczasem w mieście panuje kompletny paraliż, nie jeżdżą samochody ani autobusy, Warszawa coraz szybciej pustoszeje. Autorka pospiesznie pakuje się do małej walizki i udaje się do mamy. Po drodze doświadcza strasznych widoków, hałasu, przez chwilę chroni się w opuszczonej kamienicy. Uciekają razem z ukochanym Bogusławem, który stara się ją ochraniać. Noc przeczekują u życzliwego gospodarza, który każdego wyposaża w chleb i mleko. Zofia chce rozstać się z Bogusławem, ale ten odpowiada wyznaniem miłości. Następuje intensywne oblężenie Warszawy, która dzielnie się broni. Uciekinierzy z miasta, a wśród nich Zofia doświadczają prawdziwego

Polecamy również:

  • Zofia Nałkowska, Dzienniki czasu wojny – opracowanie

    Dzienniki czasu wojny były pisane przez Zofię Nałkowską w latach trwania II wojny światowej. Ich pierwsze wydanie nastąpiło w roku 1970, zaledwie kilkanaście lat po śmierci autorki. Od zniszczenia uratowała je Genowefa Goryszewska, sekretarka pisarki. Zapiski obejmują ściśle okres okupacji czyli lata 1939-1945. Więcej »

Komentarze (0)
5 + 1 =