Mecenat Stanisława Augusta Poniatowskiego - opracowanie

Instytucja mecenatu znana już w starożytności w XVIII wieku miała bardzo duże znacznie w rozwoju nauki i sztuki. W Polsce najpotężniejszym mecenasem był sam król, Stanisław August Poniatowski. Wspierał finansowo ludzi pióra, teatru i sztuki. W jego programie odnowy państwa życie kulturalne stanowiło ważne ogniwo reform. Do grona jego faworytów należeli m.in. Stanisław Trembecki, Adam Naruszewicz i Ignacy Krasicki. Poeci odwdzięczali się za finansowe wsparcie, dedykując władcy utwory, wspierając jego program polityczny i wychwalając jego osobę. Niestety niejednokrotnie artyści przesadzali w wychwalaniu króla, co czasem przynosiło efekt odwrotny od zamierzonego. Ta nadmierna apoteoza tym bardziej uderza współczesnego odbiorcę, oceniającego politykę Poniatowskiego z perspektywy późniejszych wydarzeń historycznych.
    
Panegirykiem na cześć władcy jest np. satyra „Do króla” Ignacego Krasickiego, jedyny w dorobku poety utwór tak jawnie chwalący króla. Wydaje się, że Krasicki dostrzegał niebezpieczeństwo nadmiernej pochwały i fałszywych pochlebstw, ponieważ piętnował taką postawę w innych satyrach i w bajkach.
    
Jako mecenas sztuki Stanisław August Poniatowski organizował m.in obiady cz

Komentarze (0)
Wynik działania 3 + 4 =
Ostatnio komentowane
adł w końcu stoła, Podparł się w boki jak basza: »Hulaj dusza! hulaj!« woła, Ś...
 Jedzą, piją, lulki palą, Tańce, hulanka, swawola; Ledwie karczmy nie rozwalą, Cha, cha! chi, chi! hejża! hola!  Twardowski si • 2020-09-23 09:50:19
dzięki wielkie!
xayoo • 2020-09-21 12:24:47
Dzk , bardzo pomocne
bobas • 2020-09-16 17:40:29
kocham Polską literatórę
tgyfvg • 2020-09-15 11:00:30
nom fajne
123445676878 • 2020-09-14 18:20:58