Elegia - definicja, cechy, przykłady

Według „Słownika terminów literackich” wywodzi się z Azji Mniejszej (Jonii), a jej rozkwit w poezji greckiej przypadł na przełom VII i VI w. p. n. e. Elegia jest to „gatunek liryki żałobnej, pieśń lamentacyjna bliska trenowi, śpiewana podczas pogrzebu”. Forma ta pojawiła się już w pismach siedmiu greckich mędrców (poprzedzali greckich filozofów), np. u Solona z Aten czy Simonidesa z Keos.

Pierwotnie jednak elegia nie posiadała jedynie wymiaru żałobnego. W liryce rzymskiej np. popularna były elegie miłosne, które pisywał Propercjusz czy Owidiusz. W znaczeniu nowożytnym natomiast (od XVI w.) elegia jest utworem utrzymanym w tonacji pesymistycznej i lamentacyjnej. Jego podstawowy wyznacznik stanowi przede wszystkim tematyka i nastrój, natomiast nie musi on spełniać konkretnych wymogów formalnych.

Elegia jest szeroko reprezentowana przez lirykę światową: występuje np. u Johna Miltona, Johna Donne’a (przedstawiciel siedemnastowiecznej angielskiej poezji metafizycznej) czy u Rainera M. Rilkego („Elegie duinejskie”).

W literaturze polskiej elegie można odnaleźć w twórczości Jana Kochanowskiego, Adama Mickiewicza, Bolesława Leśmiana czy Krzysztofa Kamila Baczyńskiego („Elegia o chłopcu polskim”). Gatunek ten występuje również u Czesława Miłosza i Zbigniewa Herberta.

Komentarze (1)
Wynik działania 3 + 1 =
Matriks
2020-05-28 08:44:21
OMG
Ostatnio komentowane
Hihi
Ewa • 2020-09-24 19:31:23
.
babeczek • 2020-09-24 14:02:56
nie wiem
linia brzegowa(półwyspy, wyspy, morza i oceany) • 2020-09-23 16:23:59
adł w końcu stoła, Podparł się w boki jak basza: »Hulaj dusza! hulaj!« woła, Ś...
 Jedzą, piją, lulki palą, Tańce, hulanka, swawola; Ledwie karczmy nie rozwalą, Cha, cha! chi, chi! hejża! hola!  Twardowski si • 2020-09-23 09:50:19
dzięki wielkie!
xayoo • 2020-09-21 12:24:47