Zamach w Sarajewie - przyczyny, opis, skutki - Historia

Na początku XX wieku Bałkany były jednym z najbardziej niestabilnych i wstrząsanych konfliktami rejonów w Europie. Było to spowodowane zarówno wielkim zróżnicowanym etniczno – religijnym tych terenów, jak również konfliktów mocarstw walczących o wpływy na tych terenach. Szczególnie wyraźnie ścierały się tu interesy Rosji i Austro – Węgier, oba te państwa bowiem planowały ekspansję w tym kierunku.

Jednym z młodych i ambitnych państw bałkańskich była Serbia. Państwo to było wyraźnym obiektem zainteresowania Rosji, która widziała w Serbii sojusznika w walce o wpływy na Bałkanach i szerzenia idei panslawizmu (jedności wszystkich Słowian, którzy powinni znaleźć się w jednym państwie). Z kolei pogłębianiem swoich wpływów w Serbii zainteresowani byli również Austriacy. Istniała też trzecia opcja polityczna, popierana przez wielu wojskowych i polityków. Utworzyli oni działającą w ukryciu organizację o nazwie „Czarna Ręka”, działającą głównie metodami, które nazwalibyśmy dziś terrorystycznymi. Członkowie „Czarnej Ręki” wierzyli, że naczelnym celem Serbii powinno być zjednoczenie Serbów na wszystkich terenach, także tych znajdujących się pod panowaniem Turcji i Austro – Węgier, w szerszym zaś znaczeniu marzyli o utworzeniu wielkiego państwa serbskiego. Z „Czarną Ręką” powiązana była bardzo podobna organizacja o nazwie „Młoda Bośnia”. Członkowie obu grup często współpracowali ze sobą, zwłaszcza w akcjach wymierzonych przeciwko wspólnemu wrogowi, za jaki uważano Austro – Węgry.

28.06.1914 roku austriacki następca tronu, arcyksiążę Franciszek Ferdynand przyjechał do Sarajewa z dyplomatyczną misją. Spiskowcy uznali to za dobry moment na przeprowadzenie zamachu, który miał pokazać siłę „Czarnej Ręki” i „Młodej Bośni”. Cała akcja obfitowała w liczne zwroty akcji – pierwsze dwie próby ataku na arcyksięcia okazały się nieudane, a spiskowcom nie udało się zranić Franciszka. Kluczowym momentem tego dnia była jednak decyzja arcyksięcia, by odwiedzić w szpitalu rannych w czasie nieudanego zamachu. Przypadkiem na nowej trasie przejazdu znalazł się ostatni z zamachowców, Gawriło Princip. Korzystając z okazji oddał on kilka strzałów z pistoletu, zabijając Franicszka Ferdynanda i jego żonę.

Wydarzenie to wstrząsnęło opinią publiczną. Austro – Węgry wystosowały do Serbii ostre ultimatum, którego warunki oznaczały w praktyce uzależnienie tego państwa od monarchii c.k. Po dłuższym zastanowieniu Serbia odrzuciła ultimatum, jednakże nie w całości, a jedynie w najbardziej kontrowersyjnym punkcie dotyczącym  prowadzenia śledztwa przez władze austriackie na terenie Serbii. Jednakże nawet odrzucenie tego jednego punktu uznano za powód dostateczny do wojny. Austro – Węgry wypowiedziały wojnę Serbii 28 lipca. W odpowiedzi swoją mobilizację ogłosiła Rosja, na co odpowiedziały z kolei Niemcy. Wojna niemiecko – rosyjska rozpoczęła się 1 sierpnia, a niemiecko – francuska – 3.08. Jako ostatnie do wojny przyłączyła się Wielka Brytania, 4.08.1914 roku. Europa stanęła w ogniu.

Gawriło Princip nie dożył końca wojny, którą wywołał jego czyn. Zmarł w więzieniu serbskim w połowie 1918 roku.

Polecamy również:

  • I wojna światowa - przebieg (najważniejsze informacje)

    I wojna światowa rozpoczęła się od ostrego kryzysu politycznego, jakim stało się zamordowanie austriackiego następcy tronu, arcyksięcia Ferdynanda, w czasie jego wizyty w Sarajewie 28.06.1914 roku. Dokładnie miesiąc później Austro – Węgry wypowiedziały wojnę Serbii, co doprowadziło do uruchomienia... Więcej »

  • Koniec I wojny światowej - 1918

    W roku 1917 wykończona trzema latami wojny Rosja nie była już w stanie prowadzić dalej działań wojennych. W wyniku szeregu rewolucji i upadku kolejnych rządów ostatecznie władzę w państwie przejęli bolszewicy, którzy rozpoczęli rokowania pokojowe z Trójprzymierzem. Zawarcie 3.03.1918 traktatu... Więcej »

  • I wojna światowa - skutki (polityczne, społeczne, gospodarcze i in.)

    Konflikt z lat 1914 – 1918 jest nazywany (szczególnie w krajach zachodnich) Wielką Wojną. Nazwę tą można interpretować dwojako, nie odnosi się ona bowiem jedynie do wielkości i ilości środków zaangażowanych w działania wojenne. I wojna światowa była konfliktem „wielkim” z powodu... Więcej »

  • Wojna pozycyjna - definicja, na czym polega, historia. Wojna pozycyjna w I wojnie światowej

    Na początku XX wieku w sztabach wszystkich znaczących armii świata przeważał duch prowadzenia wojny szybkiej i ofensywnej. Oznaczało to, że dowódcy liczyli na to, że dzięki rozwojowi techniki wojskowej kolejna wojna będzie toczyła się w niezwykle szybkim tempie. Decyzje powinny być podejmowane błyskawicznie,... Więcej »

  • Dlaczego I wojna światowa była wojną totalną? Co to znaczy?

    Gdy w sierpniu 1914 roku padły pierwsze strzały w wojnie, wszystkie zaangażowane państwa spodziewały się, że konflikt będzie trwał bardzo krótko, w najgorszym razie kilka miesięcy. Spodziewano się albo szybkiego zwycięstwa Niemiec, albo zdecydowanej i zwycięskiej kampanii Ententy. Wkrótce jednak... Więcej »

Komentarze (1)
Wynik działania 1 + 2 =
Xacjenty Apdul Mohamet
2020-03-25 10:49:08
dłuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuugi bardzo czytać mi się nie chce
Ostatnio komentowane
w
ldwjnd • 2021-07-27 09:06:46
żoną Jaroslawa Iwaszkiewicza była pisarka i tłumaczka Anna Iwaszkiewiczowa z domu Lilp...
Iwona • 2021-07-19 18:40:47
"Oda do radości" to utwór Beethovena. Schiller napisał "Do Radości".
Germanista • 2021-07-10 02:59:47
Zgromadzenie Narodowe (Konwent) nie było "rządem rewolucyjnym", a parlamentem.
Andrzej • 2021-07-06 08:15:34
Czy naprawdę nie dało się tego bardziej spłycić? Gdzie jest drugi syn? Ten który p...
Andrzej Koraben • 2021-06-30 11:34:39